آغاز كتاب نهج البلاغة مقدمه سيد رضي قسمت أول مقدمه سيد رضي ( 1 ) ابتداء ميكنم بنام خداوندى كه بسيار بخشنده و مهربان است ( در دنيا و آخرت ) ( 2 ) پس از حمد و سپاس خداوندى كه حمد را بهاى نعمتش قرار داد ( همان قسمى كه ثمن مستلزم رضاء بائع است در برابر مبيعش ، حمد و سپاس مستلزم رضاى خداى تعالى است در ازاء نعمت او ) و پناه از بلاى خود ( چون كفران نعمت موجب عذاب و بلاء است ، چنان كه در قرآن كريم س 14 ى 7 مى فرمايد : وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ يعنى اگر كفران كنيد عذاب من سخت است بر كفران كنندگان ، پس شكر و ثناء پناه از آن بلا است ) و آن را وسيلهء رسيدن به بهشتهاى خويش گردانيد ( زيرا حمد را ثمن و بهاى هر نعمتى قرار داد و البتهّ وسيله است براى وصول به بهشتها و درجات رفيعه ، چون بهشت بزرگترين نعمتهاى او است و هر نعمتى دون آنست ) و سبب افزايش احسان ( چنان كه در قرآن كريم س 14 ى 7 مى فرمايد : لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ يعنى اگر بر نعمتهاى من سپاس گزاريد بر آن مى افزايم ) و پس ( 3 ) از درود بر فرستادهء او كه پيغمبر رحمت است و مهربان ( چنان كه در قرآن كريم س 21 ى 107 مى فرمايد : وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ يعنى تو را نفرستاديم مگر رحمتى بر همهء خلائق ) و پيشواى پيشوايان ( زيرا امام رئيس و پيشوايى است كه در گفتار و كردار به او اقتدا مىشود ، و ائمهّء معصومين امامان و پيشوايان مردم هستند و چون ايشان بجميع گفتار و كردار حضرت رسول اكرم « صلّى اللّه عليه و آله » اقتداء كردند ، بنا بر اين آن حضرت امام ائمهّ و پيشواى آنان است ) و چراغ و رهنماى امّت ( در تاريكى هاى ضلالت و گمراهى ، چنان كه در قرآن كريم س 33 ى 45 مى فرمايد : يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً ى 46 وَ داعِياً إِلَى اللّهِ بإِذِنْهِِ وَ سِراجاً مُنِيراً يعنى اى پيغمبر ما تو را فرستاديم گواه بر تصديق و تكذيب امّت و مژده دهندهء به رحمت و بيم كنندهء از عقوبت و دعوت كنندهء بپرستش خداوند باذن و فرمان او ، و چراغى هستى روشن تا ظلمت كفر و تاريكى ضلالت و گمراهى بنور هدايت تو مبدّل گردد ) و برگزيده شدهء از خميرهء كرامت و بزرگوارى ( كه پاكيزه است از همهء عيبهاى باطنى و ظاهرى ) و نتيجهء شرافت قديم ( هميشه شريف بوده ) و كشتگاه درخت مفاخرت ثابت و ريشه‌دار ( تا روز قيامت باقى و برقرار است ) و شاخهء بلند پر ميوه و برگ ( كه ميوه و برگهاى آن درخت مفاخرت ، ائمهّء طاهرينند و مردم از وجودشان بهره مندند ) و ( 4 ) پس از ثناء بر اهل بيت رسول اكرم ( حضرت فاطمه و ائمهء اثنى عشر عليهم السّلام ) كه چراغهاى تاريكى ها ( ى جهل و گمراهى ) مى باشند ، و نگهدارندگان خلائق ( از افتادن در گودال كفر و ضلالت ) و علامتها و نشانه‌هاى هويدا