مى توان كرد كه خداوند بهترين آفريدهء خود را كه معصوم و منزهّ از هر خطاء است خوار گرداند ) و اگر بگويد : او را گرامى داشته ، بايد بداند كه خداوند غير آن حضرت را خوار كرده كه دنيا را به او ارزانى داشته و آن را از مقرّبترين مردمان به خود دور كرده است ، ( 28 ) پس بايد پيرو از پيغمبر خود پيروى كند و دنبال نشانهء او برود ، و در آيد هر جا كه او درآمده ( گفتار و كردارش طبق دستور او باشد ) و اگر از آن حضرت پيروى نكرد از تباه شدن ( در دنيا و آخرت ) ايمن نيست ، زيرا خداوند محمّد - صلّى اللّه عليه و آله - را نشانهء قيامت قرار داده ( چون بعد از او پيغمبرى مبعوث نخواهد شد ) و مژده دهندهء ببهشت و بيم كنندهء از عذاب گردانيده ( پس چون به همهء احوال آگاه بود ) ( 29 ) با شكم گرسنه از دنيا بيرون رفت ( از لذّت و خوشى آن بهره‌مند نگرديد ) و بآخرت با سالم ماندن ( از جميع معاصى ) وارد شد ، سنگى به روى سنگى نگذاشت ( بنائى نساخت ) تا اينكه راه خود را پوئيده ( زندگانى خويش را بسر رسانده ) دعوت پروردگارش را اجابت نمود ( از دنيا رفت ) ( 30 ) پس چه بسيار بزرگ است احسان و نيكوئى خدا بما از اينكه نعمت وجود آن حضرت را بما عطاء فرموده كه براى ما پيشروى است كه از او پيروى مى كنيم ، و پيشوايى است كه گام در جا پاى او مى نهيم ( و من در همهء زندگانى از آن بزرگوار پيروى نمودم بطوريكه ) ( 31 ) سوگند به خدا بر اين جبهّء خود چندان پينه دوختم تا اينكه از دوزندهء آن شرمنده شدم ، و گوينده‌اى به من گفت : آيا آن را ( بعد از اين همه پينه ) از خود دور نمى كنى گفتم از من دور شو كه عند الصّباح يحمد القوم السّرى يعنى هنگام بامداد از مردم شب رو سپاسگزارى مىشود ( جملهء عند الصّباح يحمد القوم السّرى مثلى است گفته مىشود براى كسى كه رنج بر خود تحميل مى نمايد تا آسايش يابد ، چنان كه كاروان در گرماى تابستان چون بشب راه روند و از بى خوابى رنج برند بامداد كه به منزل رسيده از سختى گرما رهيدند ، مورد تمجيد شنونده‌ها قرار خواهند گرفت ) .