140 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است در نهى از غيبت مردم ( غيبت سخن پشت سر ديگرى است اگر راست باشد و اگر دروغ بود آن را بهتان مى نامند ، و آن از گناهان بزرگست ، براى آنكه مفاسد آن بيش از سائر منهيّات است چون ضرر آن نوعى و زيان سائر معاصى غالبا شخصى است ، لذا امام عليه السّلام در نهى آن تأكيد مى فرمايد ) : ( 1 ) سزاوار است كسانى را كه از معاصى دورى گزيده‌اند ( مرتكب گناه نگشته و بسبب عقل و خردمندى نفس اماّره مقهور و مغلوب آنان بوده و به اين جهت عيوب گناه و فوائد اطاعت را شناخته‌اند ) و خداوند نعمت پرهيز از گناهان را به آنها بخشيده ، به گناهكاران و كسانى كه زير بار فرمان خدا و رسول نمى روند ، مهربانى كنند ( از ايشان غيبت نكرده و به آنها بهتان نزنند ، بلكه آنان را هدايت و به راه راست ارشاد نمايند ) و سزاوار است كه شكر و سپاسگزارى بر آنها ( از نعمتى كه خداوند به آنها بخشيده و آنان را توفيق داده كه از گناهان به سلامت مانده‌اند ) مسلّط باشد ( مجال سخن گفتن از ديگرى به آنها ندهد ) و مانع گردد از اينكه از گناهكاران غيبت كنند ، پس ( در جائى كه دوران