زائدهء بر ذات ) وصف نمايد ، او را محدود دانسته ( مكانى برايش تعيين نموده ) و كسى كه او را محدود دانست ، پس او را بشما آورد ( در عداد معدودات در آورده ) و كسى كه او را بشمار آورد ( مبدا جزء كثير دانست ) ازلى بودن او را ابطال نموده است ، و كسى كه بگويد چگونه است خواسته او را ( بصفات زائدهء بر ذات ) وصف كند ، و كسى كه بگويد كجا است مكان براى او قرار داده است ، ( 6 ) دانا و پروردگار و توانا بوده آنگاه كه معلوم و پرورده شده و مقدورى نبوده ( زيرا ذات او عين كمالات است ، پس ازلا و ابدا دانا و پروردگار و توانا مى باشد ) .