خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )

609

نهج البلاغة ( فارسى )

و اموالتان را ( در راه خدا ) ببخشيد ، و اندامتان را فداى جانهاتان نمائيد و در اين كار بخل نورزيد ( بدنها را كه به زودى فانى گشته زير خاك مى پوسد در راه عبادت و بندگى و جهاد با دشمنان دين به كار بريد تا از عذاب هميشگى برهيد و در بهشت جاويد بسر بريد ) كه خداوند سبحان ( در قرآن كريم س 47 ى 7 ) فرموده : إِنْ تَنْصُرُوا اللّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَكُمْ يعنى اگر خدا را يارى كنيد ( اطاعت و بندگى نمائيد ) خدا شما را يارى خواهد نمود و در لغزش قدمهاتان را استوار مى گرداند ( از سختى و گرفتارى نجات مىدهد ) و ( در س 57 ى 11 ) فرموده : مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللّهَ قَرْضاً حَسَناً فيَضُاعفِهَُ لَهُ وَ لَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ يعنى كيست كه به خدا وام دهد ( در اطاعت و بندگى او ) وام دادن نيكوئى ( بدون رئاء و خودنمايى ) كه خدا آن را برايش چندين برابر گرداند و براى او است مزدى شايسته ، ( 19 ) پس از راه ذلّت و خوارى از شما يارى نخواسته و به جهت كمى مال و نيازمندى وام نطلبيده ، از شما يارى خواسته در صورتى كه او را است لشگرهاى آسمانها و زمين و ( بر همگان ) غالب و دانا است ، و از شما وام طلبيده در حالى كه او را است خزينه‌هاى آسمان و زمين و بى نياز و ستوده شده است ، و يارى خواستن و وام طلبيدن او براى آنست كه خواسته شما را بيازمايد كه كدام يك عمل نيكو بيشتر بجا مى آوريد ، ( 20 ) پس بكوشيد به كارهاى نيكو تا با همسايگان خدا ( نيكوكاران ) در سراى او ( بهشت ) باشيد كه خدا پيغمبرانش را با آنان آشنا گردانيد ، و فرشتگانش را امر فرمود به ديدن آنها روند و هميشه گوشهاشان را محفوظ داشته از اينكه آواز آتش را بشنوند ( تا مبادا افسرده شوند ، چنان كه در قرآن كريم س 21 ى 101 مى فرمايد : إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ ى 102 لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها وَ هُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ يعنى آنان كه پيشى گرفتند براى ايشان از جانب ما پاداش نيكوئى است ، آنها را از آتش دوزخ دور مى نمايند كه آواز آن را نمى شنوند و آنها در آنچه آرزو داشتند جاويدان باشند ) و اندام آنان را نگاه‌داشت از دريافت سختى و رنج ( در قرآن كريم س 57 ى 21 مى فرمايد : ) ذلِكَ فَضْلُ اللّهِ يؤُتْيِهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ يعنى اين چنين جود و بخشش احسان خدا است كه بهر كه بخواهد داده مىشود و خداوند صاحب احسان بزرگ است . ( 21 ) مى گويم آنچه