مى شنويد و از خدا براى خود و شما ( در توفيق بجا آوردن عمل نيكو و پيروى نكردن از نفس اماّره و شيطان ) يارى مى خواهم كه ( يارى خواستن از ) او ما را كافى است ، و نيكو وكيلى است ( براى واگذاشتن كارها به او ) . 183 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است به برج ابن مسهر كه از قبيلهء بنى طى و از ( شعراء ) خوارج بود ، هنگاميكه گفت : لا حكم إلا لله يعنى حكمى نيست جز از جانب خدا ، بطوريكه آن حضرت مى شنيد ، پس فرمود : ( 1 ) اى آنكه دندان جلو تو افتاده ( بى خردى كه باطنت مانند كسى كه دندانهاى جلوش افتاده زشت است ) خاموش شو خدا ترا زشت گرداند ، ( 2 ) به خدا سوگند حقّ ( كه منظور امام عليه السّلام است ) هويدا گشت و تو در آن ( بين لشگر ) لاغر و ناتوان بودى ( اعتنائى به تو نداشتند ) و آوازت پنهان بود ( گوش به سخنت نمى دادند ) تا اينكه باطل فرياد كرد ( بر گفتن اين سخنان دلير گشتى ، و ) آشكار شدى مانند آشكار شدن شاخ بز ( امام عليه السّلام از نظر پستى و فرومايگى او را به شاخ بز تشبيه فرمود ، و اين در عرب رسم است ، و هر چه را بخواهند بزرگ شمارند به چيز نفيس و ارجمند نسبت دهند ، چنان كه گويند : نجم نجوم الكوكب يعنى پيدا شد مانند آشكار شدن ستاره ) .