قرار دهد كه از روى دل براى رفتن به منزلهاى نيكوكاران ( بهشت جاويد ) سعى و كوشش مى نمايند ( رضاء و خوشنودى خدا و رسول را بدست مى آورند . سيّد رضىّ فرمايد : ) ( معنى چند سخن شگفت آور اين خطبه اينست : ) فرمايش آن حضرت عليه السّلام : يؤرّ بملاقحة ، لفظ أّر كنايهء از نزديكى است ، عرب مى گويد : أرّ الرّجل المرأة آنگاه كه مرد زن را هم بستر خود قرار دهد ، و فرمايش آن حضرت عليه السّلام : كأنهّ قلع دارىّ عنجه نوتيهّ ، قلع بادبان كشتى است ، و دارىّ منسوب است به دارين و آن شهرى است كنار دريا كه از آنجا عطر آورده مىشود ، و عنجه يعنى آن را برگرداند ، گفته مىشود : عنجت النّاقة كنصرت أعنجها عنجا آنگاه كه سر شتر را برگردانى ، و نوتىّ بمعنى كشتيبان است ، و فرمايش آن حضرت عليه السّلام ضفّتى جفونه از اين جمله دو طرف پلكهاى چشم طاووس را اراده فرموده است ، و كلمهء ضفّتان بمعنى هر دو جانب است ، و فرمايش آن حضرت عليه السّلام : و فلذ الزّبرجد لفظ فلذ جمع فلذة است و آن بمعنى قطعه و تكيه مى باشد ، و كبائس جمع كباسة كه بمعنى عذق ( خوشهء خرما ) است ، و عساليج بمعنى شاخه‌ها و مفرد آن عسلوج مى باشد .