قسمتى سوم از اين خطبه است در چگونگى بهشت : 21 اگر به ديدهء دل ببينى آنچه براى تو از بهشت وصف مىشود ( و در آن تأمّل و انديشه نمائى ) هر آينه نفس تو دورى مىكند از آنچه در اين دنيا است از خواهشها و خوشيها و آرايشهاى آن كه در نظر جلوه‌گر است ، 22 و با تأمّل و انديشه سرگردان ماند در صداى بهم خوردن برگهاى درختهايى كه بر كنار جويهاى بهشت ريشه‌هاى آنها در تلهّ‌هاى مشك پنهان گشته است ، و در آويزان بودن خوشه‌هاى مرواريد تر و تازه در شاخه‌هاى نازك ( تركه‌ها ) و كلفت ، و در نمايان شدن آن ميوه‌هاى رنگارنگ در پوست شكوفه‌هاى آن درختها كه بى رنج ( و بدون رفتن بالاى درخت يا افكندن بوسيلهء سنگ و چوب ) چيده مىشود ، و طبق آرزوى چيننده در دسترس قرار مى گيرد ( آنچه آرزو كند نزديك مىشود تا بى زحمت بچيند ) 23 و براى اهل بهشت در جلو قصرهاى آن عسلهاى پاك و پاكيزه و شربتهاى تصفيه شده گردش داده مىشود ( تا هر كه بخواهد بياشامد ، چنان كه در قرآن كريم و پاكيزه و شربتهاى تصفيه شده گردش داده مىشود ( تا هر كه بخواهد بياشامد ، چنان كه در قرآن كريم س 37 ى 45 مى فرمايد : يُطافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ( 46 ) بَيْضاءَ لَذَّةٍ لِلشّارِبِينَ ( 47 ) لا فِيها غَوْلٌ وَ لا هُمْ عَنْها يُنْزَفُونَ يعنى براى ايشان جام شربت از نهر جارى كه در نظر است گردش داده مىشود در حالى كه مصفّا و سفيد است ، و براى نوشنده‌ها داراى لذّت و خوشى مى باشد ، آفت و دردى در آن نبوده و آنان از آشاميدن آن عقلشان زائل نمى گردد ) 24 اهل بهشت گروهى هستند ( پيرو خدا و رسول ) كه پيوسته عطاء و بخشش الهى شامل حالشان مى باشد تا آنگاه كه در سراى هميشگى ( بهشت جاويد ) فرود آيند ، و از انتقال و سفرها ايمن و آسوده گردند ( آدمى هنگام مردم تا قيامت برپا نشده مانند كسى است كه به سختى راه سفر گرفتار است ، و چون از سختى مرگ و عالم برزخ و رستخيز رهائى يافت و بار در بهشت گشود از رنج راه مى آسايد ) 25 پس اى شنونده اگر دل خود را مشغول كنى ( تأمّل و انديشه نمائى ) به آنچه ناگاه به تو برسد از منظره‌هاى شگفت آور هر آينه به جهت شوق رسيدن به آنها جان از تنت بيرون رود ، و به جهت شتاب به رسيدن به آن منظره‌ها از همين مجلس من به همسايگى اهل گورستان خواهى رفت ( و از دنيا و آنچه در آن است چشم پوشيده منتظر رسيدن مرگ مى گردى ) 26 خداوند از روى فضل و مهربانيش ما و شما را در زمرهء كسانى