قسمت دوم خطبه پس ( از بيان حمد و ثناى الهىّ امام عليه السّلام براى اينكه پرسنده را بر خطاء و اشتباهش آگاه سازد و چگونگى مدح و ثناى حقّ تعالى را به آنچه كه سزاى او است به او و بحاضرين و غائبين تعليم دهد و آنها را از تأمّل و انديشهء در ذات حقّ تعالى و صفاتش باز دارد مى فرمايد : ) اى سؤال كننده ( اگر خواستى خدا را وصف نمائى از روى انديشه ) بنگر و هر صفتى از صفات او را كه قرآن به تو راهنمائى كرده ( ياد داده ) پيروى نما ( حقّ تعالى را به همان صفات وصف كن ) و بنور هدايت قرآن روشنائى ( سعادت و رستگارى ) را بدست آور ، و آن صفاتى را كه شيطان به آموختن آن تو را وا داشته و در كتاب ( قرآن كريم ) دانستن آن بر تو واجب نمى باشد و در طريقهء پيغمبر اكرم و ائمهّء هدى اثرى از آن نيست ( بيان نشده ) علم و دانستن آن را به خداوند سبحان واگزار ( در پى ياد گرفتن و اعتقاد به آن نباش ) زيرا منتهى حقّ خداى تعالى بر تو همين است ( كه او را بخوانى و وصف كنى به نامها و اوصافى كه در قرآن كريم و اخبار و احاديث از پيغمبر اكرم و ائمهّء هدى بيان شده ، مثلًا چون در قرآن و اخبار وارد گشته