و به صداى آهسته قدمها ( ى روندگان ) و بجاى نموّ ميوه كه در غلافهاى رگ و ريشهء درختان است ، و بجاى پنهان شدن حيوانات در غارها و درهّ‌هاى كوهها ، و بجاى پنهان شدن پشهّ‌ها ميان ساقها و پوستهاى درختها ، و بجاى اتّصال برگها به شاخه‌ها ( ى درختها ) ( 52 ) و به رحمهائى كه نطفه‌هاى آميخته به خون كه از صلبها خارج شده در آن قرار گيرد ، و به ابرهاى بر آمدهء در هواء و جاى بهم پيوستن آنها ، و به باريدن دانهء باران در جاى روى هم آمدن ابرها ، و به آنچه ( خاك و خاشاكى كه ) گرد بادها به روى زمين مى پاشند ، و به آنچه ( بناء و عمارات و مانند آنها كه ) سيلها كه از بارانها توليد شده نابود ميكنند ، و به فرو رفتن و سير حشرات در ريگستانها ، و به جايگاه پرندگان بر سر كوههاى بلند ، و به نغمه سرائى مرغان خواننده در آشيانهاى تاريك ، 53 و به آنچه در ميان صدفها ( لؤلؤ و مرجان ) است و موجهاى درياها آن را پرورش داده ، و به آنچه تاريكى شب آن را پوشانده و يا آفتاب بر آن تابيده ، و به آنچه پى در پى پرده‌هاى تاريكى و درخشندگيهاى روشنى ، بر آن وارد گرديده ، و به نشانهء هر گامى و به صداى آهسته هر حركتى ، و به آواى هر سخنى ، و به حركت و جنبش هر لبى ، ( 54 ) و بجاى هر جاندارى ، و به مقدار وزن هر ذرهّ‌اى ، و به همهمه و صداى آهستهء هر نفسى كه داراى اراده و عزم است ، و به آنچه بر روى زمين است از قبيل ميوهء درخت يا برگى كه از درخت بريزد يا رحم و جائى كه نطفه در آن قرار گيرد يا خون در آن جمع شده و بسته گشته مانند پارهء گوشت گردد يا خلقى و صورتى پيدا گشته متولّد شود ، ( 55 ) و از اين علم و دانائى ( مانند بشر ) هيچ گونه مشقّت و رنجى به او نرسيده و در حفظ و نگاه‌دارى آنچه كه آفريده هيچ رادع و مانعى براى او پيش نيامده ، و در اجراى امور و تدبير مخلوقات هيچ ملالت و كدورت و سستى به او روى نياورده ، بلكه علم او در همهء آنها جارى است و به آنها احاطه دارد ، و عدالت و دادگسترى او آنها را فرا گرفته فضل و كرمش شامل حال شان شده و از تقصيرشان به جهت درك نكردن آنچه شايستهء مقام او است ( معرفت و شناسايى