خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
269
نهج البلاغة ( فارسى )
و عبادت و پرستش و شكر نعمت و سپاسگزارى ) در گذشته ( اين جمله اشاره است به حقارت و كوچكى مدح و ثناء و عبادت و پرستش مخلوق در مقابل عظمت و بزرگى خالق تا بشكر نعمت و طاعات و بندگى ادامه داده آنى غفلت ننمايند ) .