خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )

255

نهج البلاغة ( فارسى )

به تاريكيها ) و بعضى از آنان فرشتگانى هستند كه قدمهايشان زمين را سوراخ كرده به پائين ترين نقطهء آخر زمين رسيده و قدمهاشان به بيرقهاى سفيدى ماند كه در ميان هواء و جاى خالى فرو رفته و در زير قدمهاشان بادى است خوشبو كه آنها را در جائى كه رسيده و قرار گرفته اند نگاه‌داشته است ، ( 32 ) عبادت و بندگى خداوند ايشان را از هر كار باز داشته و حقائق ايمان بين ايشان و معرفت و شناسايى پروردگار وسيله گرديده است ( نيكوئى عقائد سبب شده كه حقّتعالى را شناخته پرستش مى نمايند ) و يقين و باورشان به او آنها را از توجهّ به ديگرى منصرف ساخته و از شدّت شوق و دوستى او تمام توجهّ ايشان بجانب او است ، و آنچه بخواهند از او مى طلبند و از ديگرى توقّعى ننموده اند ، حلاوت و شيرينى معرفت و شناسايى او را چشيده از جام سيراب كننده‌اى كه مملوّ از محبّت و دوستى او است آشاميده اند ، و ( به جهت معرفت به عظمت و قدرت خداوند سبحان ) خوف و ترس ( از عذاب ) او در سويداى دلهاشان ريشه دوانده و جايگير شده است ، ( 33 ) و از بسيارى طاعت و بندگى كمرهاشان خم گرديده ، و بسيارى رغبت و ميل ايشان بسوى او تضرّع و زارى آنها را تمام نكرده ( همواره بپرستش او مشغولند ) و بلندى مرتبت و منزلت ريسمان خاكسارى را از گردنشان باز نكرده ( با مقام ارجمند ، بسيار متواضعند ) و عجب و خودپسندى بر آنها راه نيافته تا عبادات خود را بسيار شمارند ، و خضوع و زارى آنان در برابر جلالت و بزرگى حقّ باعث نگشته كه اعمال حسنهء خود را بزرگ دانسته ( اهميّتى به آن دهند ) و از بسيارى كوشش ايشان در كار ( عبادت و بندگى ) سستى بر آنها مستولى نشده ( چنان كه در قرآن كريم س 21 ى 20 ميفرمايد : يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ لا يَفْتُرُونَ يعنى فرشتگان شب و روز پيوسته خداوند را تسبيح كرده هيچ گاه خسته نمى شوند ) ( 34 ) و رغبتهاى ايشان به پروردگارشان كم نگشته تا از اميدوارى به او چشم بپوشند ( و به ديگرى دل بندند ) و طول مناجات و راز و نياز ( با خداى تعالى ) اطراف زبانشان را خشك نكرده ، و كارهايى آنان را مشغول ننموده تا آوازهاى پنهانى و راز و نيازى كه با حقّ دارند منقطع شود ، و در جاهايى كه براى طاعت و بندگى ايستاده اند دوشهايشان از يكديگر سوا نمى شود