هستند و براى پيغمبران او زبانها و ترجمانانند و براى رساندن حكم و فرمانش آمد و رفت كنندگان ) و همهء فرشتگان را از شكّ و شبهه‌ها ( وسوسه‌هاى شيطان ) معصوم نگاه‌داشت ، پس نيست از ايشان كه از راه رضاء و خوشنودى خداوند منحرف گردد ، و آنان را كمك و يارى كرده اسباب طاعات را بر ايشان فراهم نمود ، و تواضع را كه مستلزم فروتنى و وقار و آرامى است شعار دلهاشان قرار داد ، و ابواب سپاسگزارى و بزرگوارى خود را كه سهل و آسان است ( شيطان و نفس اماّره جلوگير از آنها نيست ) براى آنان گشود ، و علامتهاى آشكار ( ادلهّء قطعيهّ ) بر نشانه‌هاى توحيد و يگانگى خود را براى آنها برپا نمود ، ( 30 ) بار گناهان بر دوش آنان سنگينى فرود نياورده ( مرتكب گناهى نمى شوند ، زيرا داراى شهوات و نفس اماّره نيستند ) و پى در پى آمدن شبها و روزها در ايشان تغييرى نداده ( تا بسبب آن مانند بشر ضعف قوا و پيرى و شكستگى به آنها روى دهد ) و ايمانشان را هيچ گونه شكّ و ريبى متزلزل نساخته و هيچ نوع ظنّ و گمانى بر يقين و باور محكم و استوارشان ( بتوحيد و يگانگى خداوند ) وارد نگشته ( تا ظنّ و يقين با هم زد و خورد كرده سستى در ايمانشان هويدا گردد ) و آتش كينه و دشمنى ميان ايشان ( براى امتياز مراتب با يكديگر ) افروخته نشده است ( زيرا هيچيك از آنها به ديگرى حسد نبرد تا سبب فتنه و فساد و دشمنى گردد ) و حيرت و سرگردانى براى ايشان نيست تا معرفت و شناسايى حقّ را كه در دلهاشان جاى داده‌اند از آنها بربايد ( زيرا منشأ حيرت و سرگردانى معارضهء و هم با عقل است و وهم در آنان راه ندارد ) و عظمت و بزرگوارى حقّ تعالى در وسط سينه‌هايشان جاى گرفته ( كه به غير از خدا كسى در دل آنها راه نيافته ) و وسوسه‌ها ( ى شيطان ) در ايشان طمع نكرده تا بر فكر و انديشه‌هايشان مسلّط شود ( و دلشان را چركين كرده آنها را از ياد خدا باز دارد ) ، ( 31 ) از فرشتگان دسته‌اى هستند كه در ميان ابرهاى پر باران و در كوههاى بزرگ و بلند و در تيرگى تاريكى كه راه در آن گم گردد قرار گرفته اند ( جمعى در ميان ابرها جاى گرفته موكّلند براى باريدن برف و باران و برخى در ميان كوهها براى حفظ و نگهبانى آنها و گروهى در تاريكى ها براى راهنمائى مردمى كه راه را گم كرده و سرگردانند ، و يا مقصود از اين جمله تشبيه آنان است در لطافت جسم به ابرها و در عظمت و بزرگى خلقت و آفرينش به كوهها و در سياهى