هواء ( فضاى گشوده ) از اضطراب و بهم خوردگى نگاه‌داشت ( چنان كه در قرآن كريم س 22 ى 65 مى فرمايد : وَ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلّا بإِذِنْهِِ يعنى آيا نديده و ندانسته‌اى كه خداوند متعال آسمان را از افتادن بر زمين نگاه مى دارد مگر باذن و فرمان او ، يعنى اگر خواست و اراده فرمود مى افتد ) و فرمان داد اينكه در جاى خود توقّف نموده تسليم امر و ارادهء او باشد ( چنان كه در قرآن كريم س 30 ى 25 مى فرمايد : وَ مِنْ آياتهِِ أَنْ تَقُومَ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ بأِمَرْهِِ يعنى از جملهء آيات و نشانه‌هاى قدرت و توانائى او آنست كه بامر و ارادهء او آسمان بدون ستون و زمين به روى آب ثابت و بر قرار است ) ( 25 ) و خورشيد آن را كه بينا كننده ( روشنى دهنده ) است علامت روز قرار داده ، و ماه را كه نورش محو شده نشانهء شب ( محو ماه اشاره است باينكه نورش در پاره‌اى از شبها قسمتى از آن و در بعضى شبها تمامش پنهان مى گردد ) پس آنها را در راههايى كه مسيرشان است روانه ساخت و حركتشان را در منازل و راههايى كه بايستى سير كنند تعيين نمود ( چنان كه در قرآن كريم س 36 ى 38 مى فرمايد : وَ الشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَها ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ى 39 وَ الْقَمَرَ قدَرَّنْاهُ مَنازِلَ حَتّى عادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ يعنى خورشيد به جائى كه برايش مقرّر گشته حركت مىكند و رفتن آن را خدائى كه بهر چيز غالب و دانا است تعيين فرموده ، و سير ماه را در منزلهايى مقرّر نموديم تا آنگاه كه چون به آخر منزلش رسيده بر گردد مانند چوب كهنه و خشك شدهء خرما كه باريك و زرد و كج شده به شكل هلال در آيد . خورشيد و ماه را علامت و نشانهء روز و شب قرار داد ) تا بسبب سيرشان شب از روز امتياز داشته عدد و شمارهء سالها و حساب كارها از روى حركت آنها دانسته شود ( چنان كه در قرآن كريم س 17 ى 12 مى فرمايد : وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ وَ النَّهارَ آيَتَيْنِ فَمَحَوْنا آيَةَ اللَّيْلِ وَ جَعَلْنا آيَةَ النَّهارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ وَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ ، وَ كُلَّ شَيْءٍ فصَلَّنْاهُ تَفْصِيلًا يعنى شب و روز را دو علامت و نشانه بر قدرت و توانائى خود قرار داديم پس نشانهء شب و نور آن را محو نموده و نشانهء روز را روشن قرار داديم براى اينكه افزونى در معيشت را از پروردگار خودتان در خواست نمائيد و شمارهء سالها و حساب در كارها را بدانيد ، و ما هر چيزى را از امر دين و دنيا كه به آن نيازمند هستيد بطورى كه اشتباهى در آن رخ ندهد بيان كرديم ) ( 26 ) پس در فضاى آسمان فلك را ( كره و جسم مستدير كه مدار نجوم به آنست ) معلّق نگاه‌داشت ،