خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
244
نهج البلاغة ( فارسى )
بخار بود ، پس به آسمان و زمين فرمود بياييد و آماده باشيد از روى ميل يا كراهت ، آسمان و زمين گفتند آمديم اطاعت كننده و فرمانبردار ، پس هفت آسمان را به مقدار دو روز بيافريد ، و در هر آسمانى كار و حركات طبيعيهّاش را وحى فرموده بر قرار ساخت و آسمان دنيا را به چراغها و ستارگان زينت و آرايش داديم و آن را محفوظ نگاه داشتيم ، و آن خواست خداى غالب و توانا است كه به حكمت و مصلحت هر چيز دانا است . در اينجا بايد دانست كه مراد از فرمان خداوند متعال به آسمان و زمين و جواب آنها و رضاء و كراهت داشتنشان ، اظهار قدرت و توانائى او است باينكه در آفرينش و ايجاد اشياء براى او هيچ گونه مشقّت و زحمتى نبوده ، بلكه بمجرّد اراده و خواستن او بوجود آمده ، چنان كه در س 36 ى 82 مى فرمايد : إِنَّما أمَرْهُُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ يعنى جز اين نيست امر و فرمان او كه هر گاه چيزى را اراده كند و بخواهد بگويد موجود باش ، بى درنگ بوجود آيد ) و درهاى بسته شدهء آن را بعد از جمع شدن ( براى نزول رحمت و باران ) گشود ( چنان كه در قرآن كريم س 21 ى 30 مى فرمايد : أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما ، وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَ فَلا يُؤْمِنُونَ يعنى كسانى كه كافر شده و به خدا و رسول نگرويدند ، آيا نديده و ندانستند كه آسمانها و زمين براى آمدن باران و روييدن نباتات بسته بود پس آنها را گشوديم ، و حيات و بقاء هر چيزى را از آب قرار داديم ، آيا پس از ديدن اين آيات و نشانههاى توحيد ايمان نمى آورند . در حديث است كه شخصى از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام تفسير اين آيه را پرسيد ، آن حضرت فرمود : شايد تو گمان ميكنى كه آسمان و زمين بهم چسبيده بودند و از هم جدا شدند ، گفت آرى ، آن حضرت فرمود : بر اين عقيدهء نادرست استغفار كن و از پروردگار آمرزش بطلب ، زيرا معنى اينكه حقّ تعالى مى فرمايد : آسمان و زمين بسته بود آنست كه آسمان نمى باريد و زمين نمى روئيد ، پس چون خداوند خلق را آفريد و جان داران را در زمين منتشر نمود آسمان را براى باريدن و زمين را براى روييدن باز كرد ، سائل گفت : گواهى مى دهم كه تو از جملهء فرزندان پيغمبران هستى ، و آنچه را كه آنها دانستهاند ميدانى ) و از ستارههاى درخشنده براى راههاى آن نگهبان برگماشت ( تا از آمدن شياطين به آنجا جلوگيرى كنند كه سخنان فرشتگان را نشنوند ، در جملات بعد امام عليه السّلام اشاره مى فرمايد ) و بقوّت و توانائى خود آن را در شكاف