خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : مجهول قرن 5 و 6 )

38

نهج البلاغة ( فارسى )

ما لم تذهب الآمال إليه بهم . ( 51 ) فانظروا كيف كانوا حيث كانت الأملاء مجتمعة ، و الأهواء مؤتلفة ، و القلوب معتدلة ، و الأيدي مترادفة ، و السّيوف متناصرة ، و البصائر نافذة ، و العزائم واحدة . ألم يكونوا أربابا في أقطار الأرضين ، و ملوكا على رقاب العالمين ( 52 ) و انظروا إلى ما صاروا إليه في آخر أمورهم ، حين وقعت الفرقة ، و تشتّتت الألفة ، و اختلفت الكلمة و الأفئدة ، و تشعّبوا مختلفين ، و تفرّقوا متحاربين ، قد خلع اللّه عنهم لباس كرامته ، و سلبهم غضارة نعمته ، و بقّي قصص آنچه كه نبرد اميدها ايشان [ را به سوى آن ] . ( 51 ) پس نظر كنيد كه چه گونه بودند آن گاه كه بودند جماعت [ ها ] جمع شده ، و هواها الفت گرفته ، و دل ها راست شده ، و دست ها از پس يكديگر آينده [ در يارى دادن ] ، و شمشيرها يارى [ د ] هنده ، و حجتّ ها گذرنده ، و عزم ها يكى شده ، اى نبودند خداوندان [ و مالكان ] در نواحى و كناره‌هاى زمين ، و پادشاهان بر گردن هاى عالميان ( 52 ) و نظر كنيد وا آنچه گشتند به [ سوى ] آن در آخر كارهاى ايشان ، آن هنگام كه واقع شد جدايى ، و پراكنده شد الفت [ و پيوستگى ] ، و مختلف شد سخن و دل ها ، و پراكنده شدند [ در حالى كه ] اختلاف كنندگان [ بودند ] ، و جدا شدند [ در حالى كه ] حرب كنندگان [ بودند ] با هم ، بدرستى كه بر كند خدا از ايشان جامهء كرامت او را ، و بر بود از ايشان تازگى نعمت او را ، و باقى ماند قصهّ‌هاى خبرهاى ايشان در ميان شما عبرت ، مر عبرت