لأبصارهم ، و تذليلا لنفوسهم ، و تخفيضا لقلوبهم ، و إذهابا للخيلاء عنهم . ( 40 ) لما في ذلك من تعفير عتائق الوجوه بالتّراب تواضعا ، و التصاق كرائم الجوارح بالأرض تصاغرا ، و لحوق البطون بالمتون من الصّيام تذلّلا ، مع ما في الزّكاة من صرف ثمرات الأرض و غير ذلك إلى أهل المسكنة و الفقر . انظروا إلى ما في هذه الأفعال من قمع نواجم الفخر ، و قدع طوالع الكبر . ( 41 ) و لقد نظرت فما وجدت أحدا من العالمين يتعصّب لشيء من الأشياء إلّا عن علّة تحتمل تمويه گردانيدن مر چشم هاى ايشان را ، و ذليل و حقير كردن مر نفس هاى ايشان را ، و فروتنى گردانيدن مر دل هاى ايشان را ، و ببردن مر كبر را از ايشان . ( 40 ) براى آنك در آن [ عبادات است ] از خاك وا دوسانيدن روى [ هاى نيكو ] به خاك [ براى ] تواضع ، و وا دوسانيدن بزرگ ترين جوارح به زمين به حقارت ، و فرا رسيدن شكم ها به پشت ها از روزه داشتن [ به سبب ] حقير داشتن را ، و آنچه در زكات [ است ] از بازداشتن ميوه‌هاى زمين و غير آن وا اهل مسكنت و درويشى ، نظر كنيد وا آنچه در اين فعل ها [ است ] از قهر كردن ظاهر [ شونده‌هاى ] فخر ، و باز داشتن بر آينده‌هاى كبر . ( 41 ) و بدرستى كه نظر كردم و نيافتم يكى را از عالميان كه تعصّب كند به چيزى از چيزها ، مگر [ آن ] از علّتى [ است ] كه بر [ مى ] دارد [ تلبيس جاهلان و ] بياراستن