نفوسهم ، و ليجعل ذلك أبوابا فتحا إلى فضله ، و أسبابا ذللا لعفوه . ( 38 ) فاللهّ اللّه في عاجل البغي ، و آجل و خامة الظّلم ، و سوء عاقبة الكبر ، فإنّها مصيدة إبليس العظمى ، و مكيدته الكبرى ، الّتي تساور قلوب الرّجال مساورة السّموم القاتلة ، فما تكدي أبدا ، و لا تشوي أحدا ، لا عالما لعلمه ، و لا مقلّا في طمره . ( 39 ) و عن ذلك ما حرس اللّه عباده المؤمنين بالصّلوات و الزّكوات ، و مجاهدة الصّيام في الأيّام المفروضات ، تسكينا لأطرافهم ، و تخشيعا ايشان ، و بايد كه گرداند آن تذلّل را درهاى گشاده وا فضل او ، و سبب هاى رام كرده براى عفو او . ( 38 ) پس بپرهيزيد از خدا در [ اين دنيا از ] ستم [ كردن ، و در آخرت از بدى سرانجام ] ظلم و ستم ، و [ از ] بدى سرانجام كبر ، بدرستى كه آن [ ها ] بزرگ ترين شكارگاه ابليس [ است ] ، و بزرگ ترين جايگاه كيد او [ است ] ، آن كه بر جهد و غلبه كند به دل هاى مردان چون غلبه كردن زهر كشنده ، پس سود نكند هرگز ، و خطا نكند و به غير مقتل نزند ، نه عالم [ را ] براى علم او ، و نه درويش [ را ] در جامهء كهنهء خود . ( 39 ) و از اين [ كبر ] است آنچه [ كه ] نگهداشت خدا بندگان مؤمن خود را به [ وسيلهء ] نمازها و زكات ها ، و مجاهده و مشقّت روزه داشتن در روزهاى واجب گرما ، [ از جهت ] آرام دادن مر كناره‌هاى ايشان را چون دست و پا و چشم و گوش ، و خاشع