خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : مجهول قرن 5 و 6 )
22
نهج البلاغة ( فارسى )
اللّاتى خدع بها الأمم الماضية ، و القرون الخالية . حتّى أعنقوا في حنادس جهالته ، و مهاوي ضلالته ، ذللا عن سياقته ، سلسا في قياده . أمرا تشابهت القلوب فيه ، و تتابعت القرون عليه ، و كبرا تضايقت الصّدور به . ( 17 ) ألا فالحذر الحذر من طاعة ساداتكم و كبرائكم الّذين تكبّروا عن حسبهم ، و ترفّعوا فوق نسبهم ، و ألقوا الهجنة على ربّهم ، و جاحدوا اللّه على ما صنع بهم ، مكابرة لقضائه ، و مغالبة لآلائه فإنّهم قواعد أساس العصبيّة ، و دعائم أركان الفتنة ، و سيوف اعتزاء الجاهليّة . ( 18 ) فاتّقوا اللّه و لا تكونوا لنعمه عليكم أضدادا ، و لا آن كه بفر [ يفت ] به آن منافخ امّتان گذشته را ، و گروهان گذشته را ، تا كه شتاب كردند در تاريكى هاى جهالت ، و جاى فرو افتادن [ در ] گمراهى او ، [ در حالى كه ] رام [ بودند ] از راندن آن شيطان [ و ] نرم شدگان در كشيدن او ، با ديد كردند كارى [ كه ] به هم ديگر ماننده شد دل ها در او ، و پياپى شدند [ فرقهها و ] گروهان بر او ، و كبرى [ را ] كه پر شد سينهها بدان . ( 17 ) بدان پس پرهيز پرهيز از فرمان بردن مهتران شما و بزرگان شما آنان كه تكبّر كردند از حسب ايشان ، و رفعت جستند بالاى نسب ايشان ، و انداختند عيب و مذمّت را بر پروردگار ايشان ، و جحود كردند با خدا آنچه بكرد به ايشان [ خدا ] از نعمت ها ، [ از جهت ] انكار كردن براى حكم او ، و غلبه كردن مر نعمت هاى او را ، بدرستى كه ايشان بنيادهاى بنياد تعصبّ [ اند ] و ستون هاى ركن هاى فتنه ، [ و ] شمشير [ هاى ] نسب كردن به جاهليّت . ( 18 ) پس