خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : مجهول قرن 5 و 6 )

18

نهج البلاغة ( فارسى )

لقد فوّق لكم سهم الوعيد ، و أغرق لكم بالنّزع الشّديد ، و رماكم من مكان قريب ، و قال : رَبِّ بِما أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ( 9 ) قذفا بغيب بعيد ، و رجما بظنّ غير مصيب ، صدقّه به أبناء الحميّة ، و إخوان العصبيّة ، و فرسان الكبر و الجاهليّة . حتّى إذا انقادت له الجامحة منكم ، و استحكمت الطّماعية منه فيكم ، فنجمت الحال من السّرّ الخفيّ إلى الأمر الجليّ ، استفحل سلطانه عليكم ، و دلف بجنوده نحوكم . ( 10 ) سوفار كرد شما را تير بيم ، و در كشيد شما را به كشيدن سخت ، و انداخت به شما از جانبى نزديك ، و گفت : « پروردگارا به آنچه غاوى كردى مرا هر آينه بيارايم مر ايشان را در زمين ، و غاوى گردانم ايشان را همه . » ( 9 ) [ اين سخن ابليس ] انداختنى به غيب دور [ بود ] ، و گمان بردنى به گمانى [ كه ] نه صواب [ بود ، ليكن ] راست گردانيدند آن گمان را اهل حميّت ، و برادران تعصّب ، و سواران كبر و جاهليّت ، تا كه چون مطيع شد مر او را نفس سركش از شما ، و مستحكم شد طمع كردن إبليس در شما ، پس ظاهر شد حال [ شما ] از راز پوشيده وا كار روشن ، بزرگ شد و قوى حكم او بر شما ، و فرا پيش شد به لشكرهاى خود به جانب شما . ( 10 )