فاعتبروا بما كان من فعل اللّه بإبليس إذ أحبط عمله الطّويل ، و جهده الجهيد ، و كان قد عبد اللّه ستّة آلاف سنة ، لا يدرى أمن سني الدّنيا أم سني الآخرة ، عن كبر ساعة واحدة . فمن ذا بعد إبليس يسلم على اللّه سبحانه به مثل معصيته ( 7 ) كلّا ، ما كان اللّه سبحانه ليدخل الجنّة بشرا بأمر أخرج منها به ملكا . إنّ حكمه في أهل السّماء و أهل الأرض لواحد . و ما بين اللّه و بين أحد من خلقه هوادة في إباحة حمى حرمّه على العالمين . ( 8 ) فاحذروا عدوّ اللّه أن يعديكم بدائه ، و أن يستفزّكم بخيله و رجله . فلعمري اعتبار كنيد به آنچه بود از فعل خدا به ابليس ، چون باطل كرد عمل دراز او را ، و كوشش نيك كوشيدن او را - و بود [ إبليس ] كه پرستيد خدا را شش هزار سال ، ندانند كه اين از سالهاى دنيا بود يا از سال هاى آخرت - از [ جهت ] كبر يك ساعت ، پس كيست كه پس از ابليس بر سلامت بماند بر خدا - كه منزهّ است - به مانند نافرمانى او . ( 7 ) حقّا كه نه چنين است كه خدا - منز [ ّه است او ] - در برد در بهشت آدمى را به كارى ، [ يعني تكبرى ] كه بيرون كرده باشد از آنجا فرشته‌اى را ، بدرستى كه حكم خدا در اهل آسمان و اهل زمين يكى است ، و نيست ميان خدا و ميان يكى از خلق او صلحى در مباح گردانيدن [ آنچه كه مختصّ و ] حمايت كردهء [ اوست - كه آن عزّت و كبريايى است - مگر آن ] كه حرام كرده باشد آن را بر عالميان ( 8 ) پس حذر كنيد از دشمن خدا كه وا گيراند شما را به درد خود ، و اين كه بردارد شما را بر معصيت به سواران خود و پيادگان خود ، پس به جان و زندگانى من بدرستى كه