إمام المتعصّبين ، و سلف المستكبرين ، الّذي وضع أساس العصبيّة ، و نازع اللّه رداء الجبريّة ، و ادّرع لباس التّعزّز ، و خلع قناع التّذلّل . ( 3 ) ألا ترون كيف صغرّه اللّه بتكبرّه ، و وضعه بترفعّه ، فجعله في الدّنيا مدحورا ، و أعدّ له في الآخرة سعيرا ( 4 ) و لو أراد اللّه سبحانه أن يخلق آدم من نور يخطف الأبصار ضياؤه ، و يبهر العقول رواؤه ، و طيب يأخذ الأنفاس عرفه ، لفعل . و لو فعل لظلّت له الأعناق خاضعة ، و لخفّت البلوى فيه على الملائكة . ( 5 ) و لكنّ اللّه سبحانه يبتلي خلقه ببعض ما يجهلون أصله ، تمييزا بالاختبار لهم ، و نفيا للاستكبار عنهم ، و إبعادا للخيلاء منهم . ( 6 ) بنهاد بنياد پيكار كشى را ، و منازعت كر [ د ] با خدا به رداء [ كبريايى و ] بزرگوارى ، و زره پوشيد به لباس عزّت جستن ، و بر كند مقنع فروتنى را . ( 3 ) اى نمى بينيد كه چه گونه حقير و خرد گردانيد او را خدا به تكبّر او ، و بنهاد او را به برداشتن [ و برترى جستن ] او ، پس گردانيد او را در دنيا دور كرده از رحمت ، و بساخت براى او در آخرت آتش افروخته . ( 4 ) و اگر خواستى خدا - كه منزهّ است او - كه بيافريند آدم را از نورى كه بربايد چشم ها را روشنى او ، و متحيّر گرداند عقل ها را سيرابى او ، و [ از ] بوى خوش كه فرا گيرد نفس ها را بوى او ، هر آينه بكردى ، و اگر بكردى هر آينه بگشتى مر او را گردن ها فروتنى كننده ، و هر آينه سبك شدى [ آزمايش و ] بلا در او بر فرشتگان . ( 5 ) و ليكن خدا - منزهّ است او - آزمايش كند خلق خود را به بعضى از آنچه ندانند اصل آن را ، براى مميّز گردانيدن به آزمايش مر ايشان را ، و براى نيست كردن مر گردن كشى را از ايشان ، و براى دور كردن مر كبر را از ايشان . ( 6 ) پس