عظيم المجد ، و أشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله ، دعا إلى طاعته ، و قهر أعداءه جهادا عن دينه ، لا يثنيه عن ذلك اجتماع على تكذيبه ، و التماس لإطفاء نوره . ( 1 ) و اعتصموا ، بتقوى اللّه ، فإنّ لها حبلا وثيقا عروته ، و معقلا منيعا ذروته . و بادروا الموت و غمراته ، و امهدوا له قبل حلوله ، و أعدّوا له قبل نزوله ، فإنّ الغاية القيامة ، و كفى بذلك واعظا لمن عقل ، و معتبرا لمن جهل . ( 2 ) و قبل بلوغ الغاية ما تعلمون من ضيق الأرماس ، و شدّة الإبلاس ، و هول وا طاعت خدا ، و قهر كرد دشمنان او را [ در حالى كه ] جهاد كنند [ ه بود ] از دين او ، باز نگرداند او را از آن [ جهاد ] جمع شدن [ مردمان ] بر دروغ داشتن او ، و طلب كردن براى فرو نشاندن نور او . ( 1 ) و چنگ در زنيد به پرهيزكارى خدا بدرستى كه آن ريسمانى است استوار ، بندنهء او ، و حصنى نگاه داشته بالاى او ، و پيشى گيريد مرگ را و سختى هاى او ، و بگسترانيد براى او پيش از فرود آمدن او ، و بسازيد براى او پيش از نزول او ، بدرستى كه غايت قيامت است ، و پسنده است به آن ، مرگ [ پند دهنده و ] واعظى مر آن كس را كه در يابد ، و جاى عبرت مر آن را كه نداند . ( 2 ) و پيش از رسيدن غايت [ كار كه قيامت است ] آنچه مى دانيد شما : از تنگى گورها ، و سختى نوميدى ، و ترس [ از جاى ] ديده ور شدن [ فرشتگان عذاب ] و بيم ها و ترس هاى