الآخوند الخراساني ( مترجم وشارح : مهركش احسان )
333
غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى )
انه 1 ) لا يبعد ان يراد بالمشتق فى محل النزاع مطلق ما كان مفهومه 2 ) و معناه 3 ) جاريا على الذات منتزعا عنها 4 ) بملاحظة اتضفها 5 ) بعرض 6 ) او عرضى 7 ) . . . و ان ابيت 8 ) 1 ) شأن 2 ) به ماى موصول برمىگردد 3 ) به ماى موصول برمىگردد 4 ) ذات 5 ) ذات 6 ) منظور آقاى آخوند از اين كلمه مقولات 9 گانه است 7 ) منظور آقاى آخوند از اين كلمه اعتباريات و انتزاعيات مىباشد . 8 ) اگر كسى پافشارى كرده و بر ظاهر لفظ مشتق جمود داشته باشد و بگويد كه محل بحث در جوامد ذكر شده جريان ندارد ما يك شاهد از مباحث فقهى براى دخول جوامد در ما نحن فيه ذكر مىنمائيم : اگر كسى دو زوجه كبيره مدخول بها و يك زوجه صغيره داشته باشد و همسر اول ، صغيره را طبق شرايط ذكر شده در فقه شير « 1 » بدهد ، همسر اول و صغيره بالاتفاق بر او حرام مؤبد مىشوند ، علت حرمت صغيره از اين قرار است كه او با شير خوردن از
--> ( 1 ) - شير بايد از طريق حلال براى زن حاصل شده باشد 2 - بچه بايد كمتر از دو سال داشته باشد 3 - زن بايد ده يا پانزده بار به بچه شير بدهد يا اينكه شير خوردن باعث سفت شدن استخوان يا رويدن گوشت در بدن شود 4 - بچه بايد شير را از سينه مادر بمكد نه اينكه شير را بدوشند و به او بدهند يا شير را با فشار در دهان او بپاشند .