بيانه 1 ) : ان حقيقه الاستعمال ليس . . . بل جعله 2 ) وجها و عنوانا له 3 ) ، بل بوجه نفسه 4 ) كانه المقى و لذا يسرى اليه 5 ) قبحه 6 ) و حسنه 7 ) . . . جعل الفظ كذالك 8 ) . . . ضرورة ان لحاظه 9 ) هكذا 10 ) فى ارادة معنى ينافى لحاظه 11 ) 1 ) عدم جواز 2 ) لفظ 3 ) معنى 4 ) معنى 5 ) سامع 6 ) لفظ 7 ) لفظ 8 ) وجه و عنوان بر معنى 9 ) لفظ 10 ) وجه و عنوان 11 ) لفظ

--> - سرايت قبح از لفظ به سامع هم مطلب درستى نيست و شايد سبب اين توهم آنچيزى كه ما از قبح تكلم افراد شايسته به الفاظ ركيك و قبح تلفظ آنان نسبت به الفاظ مشاهده مىكنيم باشد ، پس انزجار چيزى نيست مگر بخاطر قبح اخطار آن معانى در ذهن مخاطب و اينكه چنين الفاظى مخالف آداب مرعيه مىباشد پس قبح بخاطر تلفظ است نه لفظ ، كما اينكه بين اين دو مطلب را خلط كرده‌اند و از همين‌جا است كه وقتى خداوند تبارك و تعالى مىخواهد بيان نمايد كه رسول اكرم - على جميعهم و لا يسما على خاتهم السلام - با ساير افراد بشر در احسن لوازم شرعى اشتراك دارد به الفاظ زشت كه تصريح به آن الفاظ در شأن رسول اكرم نيست تصريح نمىكند بلكه مىفرمايد يأكل الطعام كما اينكه همين مطالب در آيه 75 سوره ماعده نيز بيان شده است و همين مطلب در كلمات حسن نيز جريان دارد . المباحث فى علم الاصول جلد 1 صفحه 55 و 56