على ، عليه سلطه‌گريهاى خود ، سعى در محو نام و بزرگواريهاى آن حضرت داشتند . چنان كه اين اقدامات در دورهء حكومت منصور ، رشيد ، متوكل . . . به جز عده‌اى اندك همچون مأمون و يكى دو تن ديگر شدت بيشترى به خود گرفت و عامهء مردم كه پيرو حاكمان وقت و بندهء پول و دنيا بودند در اين مسير از هيچ اقدامى فروگذار نمىكردند . اين روش با استفاده از آنچه ديگران در زمانهاى بعدى پايه گذارده‌اند و مطالبى كه علماى سوء در كتابهاى خود نگاشته‌اند ، تا به امروز نيز همواره در حكومتهاى اسلامى و در ميان مسلمانان به كار گرفته شده است . چنان‌كه بسيارى هنوز تاب تحمل شنيدن فضايل و مناقب آن حضرت را ندارند و حتى گروهى از مسلمانان ، سعى مىكنند نهج البلاغه را كه بهترين كتابى است كه سخنان آن حضرت را فراهم آورده و بزرگ‌ترين افتخار عالم اسلام به شمار مىآيد مورد انكار و ترديد قرار دهند و آن را كتابى مجعول از سيد رضى قلمداد كنند . تا جايى كه حافظ الذهبى به برخى از كلام آن حضرت در نهج البلاغه نسبت ضعف و سستى داده است . اما با وجود تمام اين تلاشها و مخالفتها ، مناقب و فضايل و صفات ارزشمند و كردار والاى آن حضرت در تمام مكانها و در همهء زمانها انتشار و گسترش يافته و كتابها و دفاتر دانشمندان از ذكر آنها مشحون و آكنده شده است . به گونه‌اى كه منكران آن حضرت در مقابل خود براى انكار اين فضايل و مناقب راهى گشاده نمىبينند . تا آنجا كه امام احمد بن حنبل ، چنان‌كه بعدا نيز نقل خواهيم كرد گفته است : « فضايلى كه به على بن ابيطالب ( ع ) اختصاص يافته ، براى هيچ‌يك از صحابهء پيامبر ( ص ) يافت نشده است . و اين خود على را به دايرهء معجزات و آيات شگفت‌آور الهى نزديك مىكند . عادت جاريه در همهء دورانها نيز آن‌چنان است كه اگر شخصى به چنين مرتبه‌اى دست يابد ، ديگران سعى مىكنند نام او را محو كنند . و اجازه نمىدهند تا ديگران از وى به نيكى ياد كنند . » شيخ مفيد در ارشاد مىفرمايد : از جمله نشانه‌ها و دلايل منحصر به فرد آن حضرت آن است كه فضايل وى در ميان خاصه و عامه آشكار است و همه در بازگويى مناقب و كرامتهاى او تحت تأثير قرار مىگيرند و حتى مخالفان آن حضرت در برابر دلايلى كه در اين‌باره به زيان آنهاست گردن مىنهند . على رغم آنكه آن حضرت دشمنان بسيارى داشته ، همهء آنها كوشش مىكرده‌اند تا فضايل وى را از چشم ديگران محو و حق او را انكار كنند و علاوه بر تمام اينها ، قدرت نيز در دست مخالفان على قرار داشت و دست دوستان او از انجام هرگونه قدرت و تبليغ كوتاه بود . ولى با تمام اين ايجاد موانع ، مخالفان صاحب دستگاه و حكومت آنچه را كه مىخواستند ، نيافتند و با آنكه مردم را به خاموش كردن نور على ( ع ) و پايمال كردن حق او وامىداشتند ، اما خداوند با انتشار فضايل و مناقب آن حضرت و با تحت تأثير قرار دادن همگان در اعتراف به بزرگواريهاى وى و اقرار به درستى آنها ، اين جريانات را