السيد محسن الأمين ( مترجم : على حجتى كرمانى )

19

سيرة الأئمة ( سيره معصومان ) ( فارسي )

شده است استخراج كنند . اين صفات بر « انوار شمع اثنى عشر » نوشته و به آرامگاه آن حضرت برده شد . وى مىگويد : « من اين شمع را ديدم » . آنچه در اوصاف على ( ع ) مىآيد مطالبى است كه از كتاب صفين و از جابر و ابن حنفيه و ديگران و نيز از كتاب استيعاب نقل شده است . بدر الدين با خواندن اين صفات گفت : او ( على ) نكوترين كسى است كه صفاتش را ديده است . ما با استفاده از مجموع اين روايات به خصوصيات برجستهء آن امام همام اشاره مىكنيم . على ( ع ) مردى ميانه‌بالا بود . اندكى كوتاه و چاق . چشمانى سياه و گشاده داشت . در نگاهش عطوفت و مهربانى موج مىزد . ابروانش كشيده و پيوسته بود . صورتى زيبا داشت و از نيكومنظرترين مردم به شمار مىآمد . رنگ صورتش گندمگون بود . چهره‌اى گشاده و بشاش داشت . به جز موهاى اطراف سرش ، موى ديگرى نداشت و سرش طاس بود و از پشت همچون تاجى مىدرخشيد . گردنش از سپيدى به درخشش ابريقى نقره‌اى مانند بود . ريشى انبوه داشت و بالاى آن زيبا مىنمود . گردنش ستبر و شانه‌هايش همچون شانه‌هاى شيرى ژيان ، فراخ بود . در روايتى ديگر ذكر شده است : شانه‌هايش مانند شانه‌هاى شيرى قوىجثه ، پهن بود . بازوان نيرومندش ، از شدت درهم‌پيچيدگى عضلات از ساعدش قابل تميز نبود . مچها و نيز پنجه‌هايى قوى و قدرتمند داشت . در روايتى ديگر نيز آمده است : آن حضرت انگشتانى باريك و ساعد و دستى نيرومند داشت . و چنان قوى بود كه اگر دست كسى را مىگرفت ، بر او مستولى مىشد و طرف مقابل قدرت نفس كشيدن را از دست مىداد . شكمى بزرگ و پشتى قوى داشت . سينهء وى فراخ و پرمو بود و سر استخوانهاى او كه در مفصل با يكديگر جفت شده بودند ، بزرگ مىنمود . عضلاتى پرپيچ‌وتاب و ساقهايى كشيده و باريك داشت . بزرگى عضلهء دست‌وپاى او بهنجار و موزون بود و هنگام راه رفتن اندكى به جلو متمايل مىشد . چون به ميدان كارزار روى مىآورد ، با هروله و شتاب مىرفت . نيرومند و شجاع بود و در رويارويى با هر كسى ، پيروز مىشد . به راستى خداوند او را با عزّ و نصر خود تأييد كرده بود . مغيره در اين‌باره گفته است : على ( ع ) همچون شير بود ، بلكه از شير قوىتر و اندامش از اندام او بهنجارتر مىنمود . آن حضرت را با الفاظى همچون اصلع ( طاس و بىمو ) ، اجلح ( كسى كه جلوى سر او كم مو باشد ) ، انزع ( مردى كه موى پيشانيش از هر دو طرف رفته ) و بطين ( شكم بزرگ ) بسيار توصيف كرده‌اند كه ذكر آن نيز گذشت . در كتاب فائق آمده است كه ابن عباس مىگويد : من زيباتر از طرفين پيشانى على ( ع )