خواهد آمد و بر چه كسى عذاب هميشگى واقع خواهد شد . » آنگاه فاطمه ( س ) به انصار نگريست و فرمود : ( 1 ) « اى جمع بزرگان ، و اى بازوان دين و اى پاسداران اسلام ! اين چه ضعفى است كه در گرفتن حق من از خود نشان مىدهيد ؟ چرا در گرفتن داد من چنين سهل انگارى مىكنيد ؟ آيا مگر پدرم رسول خدا ( ص ) نمىفرمود : حرمت انسان در فرزندانش پاس داشته مىشود ؟ چه شتابان دست به اين كار يازيديد و چه به سرعت دست از آن همه سنتها و احكام شستيد ! حال آن كه شما مىتوانستيد مرا بر خواسته‌ام يارى دهيد و نيروى انجام اين كار را داريد ! آيا مىگوييد : محمد مرد . اين حادثه‌اى بزرگ و عميق است و شكاف آن هر روز پيداتر و وسعتش بيشتر مىشود . زمين به خاطر نبود او تاريك شده و ستارگان بىفروغ گشته‌اند و آرزوها به نااميدى گراييده‌اند و كوهها از جا كنده شده‌اند و حرمت حريم وى پايمال گشت و پس از او براى كسى ارج و احترام باقى نماند . به خدا سوگند اين مصيبت بزرگ‌ترين رويداد بود و هيچ مصيبتى همسنگ آن نيست و هيچ حادثهء جانگدازى در اين جهان گذران به پايهء آن نمىرسد . كتاب خدا كه آن را در خانه‌هايتان نهاده و در هر بام و شام آن را بلند و يا آرام و با آواز و صوت مىخوانيد ، شما را از اين حادثه آگاهانيده و از آنچه بر پيغمبران و رسولان پيشين فرود آمده بود ، سخن گفته بود . ( 2 ) اين حكمى است حتمى و قضايى است قطعى . ( در قرآن آمده بود ) : و محمد ( ص ) نيست مگر رسولى كه پيش از وى رسولان ديگر بوده‌اند . پس آيا اگر بميرد و يا كشته شود بر پاشنه‌هاى خود بر مىگرديد ( عقبگرد مىكنيد ) ؟ حال آنكه هر كس بر پاشنهء خويش بگردد خداى را هرگز زيان نرساند و به زودى خداوند سپاسگزاران را پاداش مىدهد . ( 3 ) اى پسران قيله ! آيا من بايد از ميراث پدرم محروم شوم در حالى كه شما مرا مىبينيد و سخنم را مىشنويد ؟ شما داراى انجمن و اجتماعيد . صداى دعوت من به تمام شما رسيد و به نيكى از اوضاع آگاهيد ، شما نفر و تجهيزات و ابزار و نيرو داريد . سلاح و سپر داريد ولى با آن كه صداى دعوت من به شما مىرسد ، بدان هيچ پاسخ نمىگوييد ؟ فرياد من به شما رسيد ، اما دست از يارى من بازداشته‌ايد ؟ حال آن كه شما به دلاورى و به خير و صلاح شهره‌ايد . شما گروه برگزيده‌اى بوديد كه انتخاب شديد و منتخبانى كه اختيار شديد . با عرب دست و پنجه نرم كرديد و رنج و زحمت را بر خود هموار ساختيد . با امتها