با اين دستور ، عملا فرصت مست كردن از شراب‌خواران گرفته شد زيرا فاصله نمازهاى پنجگانه با يكديگر كم بود و كسى كه پس از نماز مىخواست شراب بخورد ، غالبا نمىتوانست تا وقت نماز ديگر از حالت مستى بيرون آيد . و وقتى از اين راه محدوديت كامل به وجود آمد ، آخرين دستور قاطع بدين صورت نازل گرديد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ . إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِي الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ وَ يَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ . وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ احْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّما عَلى رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِينُ ( المائده : 94 ) اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد . شراب و قمار و بتها و ازلام ( يك نوع بخت آزمائى بوده ) پليدند و از عمل شيطان‌اند از آنها دورى كنيد تا رستگار شويد . شيطان ميخواهد در ميان شما بوسيلهء شراب و قمار عداوت ايجاد كند و شما را از ذكر خدا و از نماز باز دارد آيا ( با اينهمه زيان و فساد و با اين نهى اكيد ) خوددارى خواهيد كرد ؟ ! و اطاعت خدا و پيامبر كنيد و ( از مخالفت فرمان او ) بترسيد و اگر رو برگردانيد ( و مخالفت نمائيد مستحق مجازات خواهيد بود ) و بدانيد كه بر پيامبر ما جز ابلاغ آشكار چيز ديگرى نيست . ( و وى اين وظيفه را در برابر شما انجام داده است ) . وقتى تحريم به اين مرحله از قطعيت رسيد ، مسلمانان گفتند : ديگر شراب را كنار ميگذاريم و واقعا هم كنار گذاشتند و منتظر اين شدند كه حد الهى دربارهء شراب خوار معين گردد و پس از آن نيز براى آنها شرم‌آور بود كه يك مسلمان كارش به جائى برسد كه اين حد بر او اجرا گردد . وحى همواره پيامبر را همراهى كرد و در هر مرحله او را هدايت و تربيت نمود و آنچه را لازم بود به وى ياد داد تا آنجا كه عايشه گفت : « خلق و خوى پيامبر عبارت بود از قرآن » .