است . « 1 » خداوند سبحان در قرآن كريم حبّ و ودّ را به خود نسبت داده است ولى عشق را نسبت نداده است . انَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابينَ وَ يُحِبُّ المُتَطَهِّرينَ « 2 » همانا خداوند توبه‌كنندگان و پاكان را دوست مىدارد . فَانَّ اللّهَ يُحِبُّ المُتَّقينَ « 3 » پس خداوند متقين را دوست مىدارد . وَاللَّهُ يُحِبُّ الُمحْسِنينَ « 4 » و خداوند نيكوكاران را دوست مىدارد . وَاللّهُ يُحِبُّ الصابِرينَ « 5 » و خداوند بردباران را دوست مىدارد . در قرآن كريم خداوند سبحان در دو جا خود را به اسم ودود خوانده است . وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّكُم ثُمَّ تُوبُوا الَيه انَّ رَبّى رَحيمٌ وَدُودٌ « 6 » و از پروردگارتان طلب بخشش كنيد ، سپس به سوى او توبه كنيد ، همانا پروردگار من رحيم و ودود است .

--> ( 1 ) - والهوى عندنا عبارة عن سقوط الحب فى القلب . فاذا لم يشاركه امر آخر و خلص له و صفا سمى حبا فاذا ثبت سمى ودا ، و فاذا عانق القلب و الاحشاء و الخواطر لم‌يبق فيه شى تعلق القلب سمى عشقاً من العشق ، و هى اللبلابة المشوكه . ( ترجمان الاشواق . محيى الدين عربى . ) ( 2 ) - بقره ، 222 ( 3 ) - آل عمران 76 ( 4 ) - آل عمران 134 ( 5 ) - آل عمران 146 ( 6 ) - هود 90