6 . مرثيه على جمانى در عزاى يحيى مسعودى و زمخشرى اشعار زير را به على جمانى [ ابن حمّانى ] نسبت داده‌اند : إِنّي لِقَوْمي مِنْ أَحْسابِ قَوْمِكُمْ * بِمَسْجِدِ الْخيفِ في بُحْبُوحَةِ الْخيفِ ما عُلَّقِ السَّيْفِ مِنّا بِابْنِ عاشِرَةٍ * إلّا وَ هِمَّتُهُ أَمْضى مِنَ السَّيْفِ . « 1 » من در قومى هستم كه از شما محسوب مىشوم . از مسجد خيف در هنگامه ترس ؛ فقط شمشير بود كه ميان ما ابن عاشره تعلق مىگرفت . مگر اينكه همت او هم از كشيدن شمشير تجاوز نمىكرد . 7 . مرثيه ديگر على جمانى در عزاى يحيى مسعودى و امينى در كتاب خود اين اشعار را به على جمانى منسوب دانسته‌اند : لَعَمْري لَئِنْ سُرَّتْ قُرَيْشُ بِهُلْكِهِ * لَما كانَ وَقّافاً غَداةَ الْتَوَقُّفِ فَإِنْ ماتَ تِلْقاءَ الرَّماحِ فَإِنَّهُ * لَمِنْ مَعْشَرِ يَشْنُونَ مَوْتَ الْتَتْرُفِ فَلا تَشْتَمُوا فَالْقَوْمُ مِنْ يَبْقِ مِنْهُمْ * عَلى سُنَنِ مِنْهُمْ مَقامَ مُخَلّفِ

--> ( 1 ) . مروج الذهب ، ج 4 ، ص 163 ؛ الغدير ، ج 3 ، ص 89 .