ظاهرى قريش و رعايت جوانب احتياط ، اهل مدينه را به خروج از مدينه ترغيب مىكرد و اهميّت دفاع اجتناب‌ناپذير و حملهء احتمالى قريش را به آنها گوشزد مىنمود ؛ ولى او در اين خصوص هيچ نگفت و هيچ كس را هم كه از خارج شدن امتناع ورزيده بود ، سرزنش نكرد . توجّه كنيد : سند شمارهء 2 : « گويند : پيامبر صلى الله عليه و آله شامگاه يكشنبه دوازدهم رمضان از سقيا كوچ فرمود و مسلمانان همراه او رفتند و شمار ايشان 350 نفر بود . . . هفتاد شتر داشتند و هر دو ، سه يا چهار نفر از يك شتر استفاده مىكردند . پيامبر و علىّ بن ابىطالب و مَرثد ، يك شتر داشتند . . . از سعد بن ابىوقّاص برايم نقل كردند كه مىگفت : همراه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به بدر رفتيم و با ما فقط 70 شتر بود ؛ چنان كه هر دو ، سه و چهار نفر از يك شتر استفاده مىكرديم . . . گويند : همراه اصحاب رسول خدا دو اسب هم بوده است . اسبى از مرثد بن ابىمرثد غَنَوى و اسبى از مقداد بن عمر بَهرانى - هم پيمانان بنىزُهره - . . . برخى مىگويند : زبير هم اسبى داشته است . به هر حال دو اسب بيشتر نداشته‌اند . » « 1 » « قالوا : فراح رسول اللَّه - صلّىاللَّه عليه [ وآله ] وسلّم - عشيةَ الأحد من بيوت السُّقيا لاثنى عشرة مضت من رمضان و خرج مسلمون معه و هم ثلثمائة و خمسة . . . و كانت الإبل سبعين بعيراً فكانوا يتعاقبون الإبل - الاثنين و الثلاثة و الأربعة - فكان رسول اللَّه - صلّىاللَّه عليه [ وآله ] وسلّم - و عليّ بن أبيطالب و مَرْثَد بن أبي مرثد - و يقال زيد بن حارثة مكان مَرْثَد - يتعاقبون بعيراً واحداً . . . عن سعد بن أبيوقّاص أنّه قال : خرجنا إلى بدر مع رسول اللَّه - صلّىاللَّه عليه [ وآله ] وسلّم - و معنا سبعون بعيراً فكانوا يتعاقبون الثلاثة ، و الأربعة و الاثنان على بعير . . . قالوا و كان معهم فَرَسان : فَرَس لِمَرْثَد بن أبيمرْثد الغَنَوى ، وَ فَرس للمقداد بن عمرو

--> ( 1 ) . مغازى ، ج 1 ، صص 20 - 17 و متن عربى ، ج 1 ، صص 27 - 23