براى آگاهى از قريشيان و مواضع كينه‌توزانهء آن‌ها - پس از اخراج مسلمانان و فرار آنان از ستم قريش - فرستاده شدند . واقدى به مجموعه‌اى از اسناد دسترسى داشته كه گفته است : « قالوا . . . فلمّا قدموا على رسول اللَّه - صلّىاللَّه عليه [ وآله ] وسلّم - وَقَّف العير فلم يأخذ منها شيئاً و حبس الأسيرين ، و قال رسول اللَّه لأصحابه : ما أمرتكم بالقتال في الشهر الحرام » . « 1 » و از أبىبُردة بن نِيار روايت مىكند كه او گفته بود : « إنّ النبيّ - صلّىاللَّه عليه [ وآله ] وسلّم - وقف غنائم أهل نَخْلَة » . « 2 » بيهقى در قسمتى از روايت « عروة بن زبير » ، اين واكنش شديد و نارضايتى پيامبر صلى الله عليه و آله را از وقوع چنين حادثه‌اى به ياد ما آورده ، آن را اين گونه ثبت كرده است : « آنها شتران كاروان را جلو انداختند و به مدينه آوردند و چون به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيدند پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : به خدا سوگند من دستور نداده بودم كه در ماه حرام قتال كنيد . پيامبر صلى الله عليه و آله دو اسير را نگهدارى كردند و از اموال كاروان هم چيزى برنداشتند و فقط آن را ضبط فرمودند . » « 3 » انتشار خبر واقعهء نخله و قتل عمرو بن حضرمى در اندك مدّتى جزيرةالعرب را تحت تأثير قرار داد و بىآن‌كه قريشيان توجّه كنند پيامبر صلى الله عليه و آله نيز از اين واقعه متأثّر شد و آن را نكوهش كرد و بهترين يارانش را به خاطر انجام چنين كارى رنجاند . آنها نيز به تصريح بيهقى خود را « مستوجب عقوبت الهى » يافتند . دشمنان ، به تبليغ عليه اخلاق اسلام و رفتار محمّد صلى الله عليه و آله سعى نمودند و آن را مخالف

--> ( 1 ) . « گفته‌اند . . . چون به نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمدند ، ( حضرت ) بار كاروان را ضبط كرد و از آن چيزى برنداشت . آن دو اسير را هم حبس كرد و به اصحاب خود فرمود : شما را به نبرد در ماه حرام فرمان ندادم . » ( 2 ) . « پيامبر صلى الله عليه و آله غنيمت‌هاى اهل نخله را ضبط كرد » ، نك : همان مدرك ، ص 18 ( 3 ) . « دلائل‌النّبوّه » ج 2 ، ص 216