ابن‌هشام به نقل از ابن‌اسحاق مىنويسد : « فلمّا قَدِموا على رسول اللَّه - صلّىاللَّه عليه [ وآله ] وسلّم - المدينة قال : ما أمرتكم بقتال في الشهر الحرام ؟ فوقف العير و الأسيرين ، و أبى أن يأخذ من ذلك شيئاً » . « 1 » و از اماميه مذهب ، ابوالحسن على بن ابراهيم قمى ذيل آيهء 217 سورهء بقره ، مىنويسد : « فعزلوا العير و ما كان عليها و لم ينالوا منها شيئاً » . « 2 » بر اساس اين سند ، پيامبر صلى الله عليه و آله از وقوع حادثهء قتل متأثّر شد ؛ بار تجارتى را كنار گذاشت و حاضر نشد طبق رسوم سنّتى آن جامعه در تقسيم‌بندى غنايم ، آنها را بخشش نمايد . واقدى اين واكنش تند پيامبر صلى الله عليه و آله را به ارتكاب چنين كارى از طرف عبداللَّه بن جحش و هم‌راهان او از طريق ابن أبي سَبْرَة به نقل از سليمان بن سُحَيم اين گونه در كتاب « المغازى » ثبت كرده است : « ما أمرهم رسول اللَّه - صلّىاللَّه عليه [ وآله ] وسلّم - بالقتال في الشهر الحرام و لا غير الشهر الحرام ، إنّما أمرهم أن يتحسّسوا أخبار قُرَيش » . « 3 » لذا معلوم مىشود كه پيامبر صلى الله عليه و آله ياران خود را به انجام قتل در ماه حرام و يا غير ماه حرام ترغيب نكرده است و اين در حالى است كه قريش از هر قتل و شكنجه و آزارى نسبت به مسلمانان حمايت مىكرده است . عبداللَّه بن جحش و هم‌راهان او بدون اين‌كه اجبارى بر قتل و قتال در كار باشد ،

--> ( 1 ) . « چون در مدينه به نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمدند ، فرمود : شما را فرمان ندادم كه در ماه حرام نبرد كنيد و كاروان را بازداريد و دو تن را به اسارت گيريد . و ( پيامبر صلى الله عليه و آله ) از آن اموال چيزى برنداشت . . . » ؛ « السيرة النّبويه » ج 2 ، ص 254 ( 2 ) . « كاروان و بار آن را به كنار نهادند و چيزى از آن برنداشتند . » ( 3 ) . « پيامبرخدا صلى الله عليه و آله چه در ماه حرام و چه در غير ماه حرام ، ايشان را به نبرد فرمان ندادند ، بلكه فقط دستور دادند كه از اخبار قريش آگاه شوند » ؛ واقدى ، مغازى ، ج 1 ، ص 16