به دره‌هاى مكه مىرفتند و نماز خود را دور از چشم قريش در آنجا مىگذاردند . روزى ، در حالى كه در يكى از درّه‌هاى مكه نماز مىگذاردند ؛ برخى از مشركان به عمل آنان اعتراض كرده و كار آنان را نكوهش كردند . اين كار سبب شد كه درگيرى مختصرى ميان ياران رسول خدا صلى الله عليه و آله و برخى از مشركان پديد آيد ، كه يكى از مشركان به وسيلهء سعد وقاص زخمى گرديد . « 1 » از اين رو ، رسول گرامى خانهء « ارقم » را محل عبادت قرار داد « 2 » و در آنجا به تبليغ و پرستش پرداخت ؛ تا از اين طريق ، كار او از چشم‌انداز مشركان دور باشد ؛ عمار ياسر و صهيب بن سنان ، از جملهء كسانى هستند كه در آن خانه به رسول گرامى ايمان آوردند . رهبر عاليقدر جهان اسلام سه سال تمام ، بدون شتابزدگى در تبليغ سرّى آئين خود مىكوشيد . هر كس را كه از نظر فكر و استعداد شايسته و آماده مىديد ، كيش خود را به او عرضه مىداشت . با اينكه هدف ، تشكيل دادن يك دولت بزرگ جهانى بود كه تمام افراد را تحت يك پرچم ( پرچم توحيد ) گرد آورد ، ولى در ظرف اين سه سال ابداً دست به دعوت عمومى نزد ، حتى خويشاوندان را نيز به صورت خصوصى دعوت نكرد ؛ فقط با افراد تماس‌هاى خصوصى برقرار مىكرد و هر كس را شايسته و لايق و مستعد براى پذيرفتن آئين خود مىديد ، دعوت مىنمود . تا آنجا كه توانست در ظرف اين سه سال ، گروهى را پيرو خود ، و عده‌اى را هدايت كند . سران قريش ، در ظرف اين سه سال كوچكترين جسارتى نسبت به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نمىكردند . و پيوسته ادب و احترام او را نگاه مىداشتند و او نيز در ظرف اين مدت ، از بتان و خدايان آنها آشكارا انتقاد نمىكرد ؛ فقط مشغول تماس‌هاى خصوصى با افراد روشندل بود . ولى از روزى كه ، دعوت‌هاى خصوصى ( دعوت خويشاوندان ) و عمومى آغاز گرديد ، و انتقاد او از بتان و آيين و روش‌هاى ضدانسانى آنها ، بر سر زبان‌ها

--> ( 1 ) . « تاريخ طبرى » ، ج 2 / 61 . ( 2 ) . اين خانه در پاى كوه صفا بود و تا چندى پيش به نام « دار خيزران » معروف بود - « سيرهء ابن هشام » ، ج 1 / 263 و « سيرهء ابن حلبى » ، ج 1 / 319 .