تحريف وقايع و سخنان آنان بپردازند . تا اينكه زمان مناسبى فرا رسيد و حقيقت موضوع آشكار شد . البته اگر كسى بخواهد از آب گل‌آلود ، ماهى بگيرد ، اين كار را مىكند . ازاين‌رو نه به حقيقت گوش فرامىدهد و نه به بررسى روايات صحيحى مىپردازد كه در دسترس او قرار دارد . رسوبات مذهبى حتى در عصر معاصر ، اثر خودش را روى او مىگذارد . ازاين‌رو اين فرقه يا آن فرقه ، بر لزوم چنگ زدن به باطل اصرار مىورزد ؛ خواه از روى جهل يا از روى لجاجت و مخالفت با ديگران . ابن‌طاووس روايتى را درباره قبر اميرمؤمنان على ( ع ) مىآورد كه محمد بن عبدالعزيز بن عامر الدّهان به نقل از محمد بن حسن جعفرى مىگويد : در كتاب پدرم اين مطلب را يافتم ؛ همچنان‌كه مادرم به نقل از مادرش روايت مىكند كه امام على ( ع ) به فرزندش امام حسن ( ع ) دستور داد تا چهار قبر را در چهار مكان حفر كنند : در مسجد جامع كوفه ، رحبه كوفه ، غرى و خانه جعدة بن هبيرة ؛ هدف ايشان از چنين كارى اين بوده است كه هيچ‌يك از دشمنانش از مكان قبر او اطلاع پيدا نكند . « 1 » اين روايت ، جزء آن دسته از رواياتى است كه گمان مىكنم خيلى با واقعيت همخوانى ندارد . وضعيت مربوط به راويان اين روايت براى محقق كتاب « الفرحة » نامعلوم و مبهم است . ازاين‌رو نويسنده در منابع خود ، زندگىنامه هيچ‌يك از آنان را بررسى نكرده و معتقد بوده است كه اين‌گونه روايت‌ها ، در اشتباه خطيب بغدادى و افراد قبل و بعد از او و نيز ايجاد شبهه مربوط به مكان قبر امام على ( ع ) ، نقش داشته است . در واقع روايتى از اين

--> ( 1 ) . فرحة الغري ، ابن طاووس ، ج 2 ، صص 44 و 45 .