كتاب « تاريخ دمشق » آورده است . « 1 » گويا ابن‌عساكر به روايات خطيب بغدادى بسنده كرده است ؛ ازاين‌رو آنها را بدون بحث و بررسى نقل كرده است . او فقط يك روايت را ذكر مىكند كه با گرايش صحيح مكان قبر اميرمؤمنان على ( ع ) همخوانى دارد . آن روايت ، از طريق ابن ابىدنيا نقل شده است كه مىگويد : پدرم به نقل از هشام بن محمد مىگويد كه ابوبكر عياش به من گفت : از اباحصين و عاصم بن بهدله و اعمش و ديگران سؤال كردم و گفتم : « آيا كسى از شما بر اميرمؤمنان على ( ع ) نماز خوانده يا شاهد دفن او بوده است ؟ » آنان گفتند : « نه . از پدرت ( پدر هشام ) محمد بن سائب سؤال كردم . گفت شبانه بيرون برده شد . امام حسن و امام حسين ( عليهماالسلام ) و ابن‌الحنفيه و عبدالله بن جعفر و تعدادى از اهل بيت آنان ، پيكر امام على ( ع ) را بيرون بردند و در ظهر ( پشت ) كوفه ، او را به خاك سپردند » . به پدرت گفتم : « چرا با او اين كار را كردند ؟ » گفت : « به‌سبب ترس از اينكه مبادا خوارج و ديگر دشمنان آن حضرت ( ع ) ، پيكر مطهرش را از قبر بيرون بياورند . اين روايت ، مشابه روايتى است كه ابن كثير در « البداية و النهاية » ، به نقل از كلبى ، روايت كرده است كه خيلى با روايت‌هاى شيعه درباره مكان قبر امام على ( ع ) تفاوت ندارد . او به نقل از كلبى مىگويد : امام حسن و امام حسين ( عليهماالسلام ) و ابن‌الحنفيه و عبدالله بن جعفر و ديگر اهل بيت آنان ، شاهد دفن امام على ( ع ) در شب بوده‌اند . آنان پيكر پاك امام ( ع ) را در ظاهر كوفه ( حومه آن ) به خاك سپردند و به‌سبب ترس از خوارج و ساير دشمنان آن حضرت ( ع ) ، قبرش را مخفى نگه داشتند . « 2 »

--> ( 1 ) . ر . ك : تاريخ دمشق ، ابن عساكر ، ج 3 ، صص 375 - 379 . ( 2 ) . البداية و النهاية ، ج 5 ، ص 44 .