مىگويد : « . . . اميرمؤمنان ( ع ) در رحبه كه نزديك ابواب كنده است ، هنگام نماز صبح به خاك سپرده شد » . « 1 » ابن ابىالحديد نيز اين روايت را در « شرح نهج البلاغه » ، ذكر كرده است و آن را همراه ساير روايت‌هاى مشابه ، باطل مىداند . « 2 » بر كسى پوشيده نيست كه روايت مذكور ، همان روايت ابن‌سعد با اندكى تغيير است . 2 . ابوالفرج در همان صفحه ، روايت حسن بن على خلال را به نقل از جدش نقل مىكند و مىگويد : به حسن بن على ( ع ) گفتم : « اميرمؤمنان ( ع ) را كجا دفن كرديد ؟ » امام حسن ( ع ) فرمود : « خرجنا به ليلًا من منزله حتى مررنا به على مسجد الاشعث حتى خرجنا به الى الظهر بجنب الغرىّ » ؛ « شبانه او را از منزلش خارج كرديم تا اينكه او را به مسجد اشعث برديم . سپس او را به ظهر ( كوفه ) كنار غرى ، برديم . اين روايت همان روايتى است كه ابن‌طاووس در « الفرحة » آورده است . « 3 » روايت دوم ابن عبدربه در « العقد الفريد » نيز مشابه آن روايتى است كه مىگويد : « و گفته مىشود كه قبر امام على ( ع ) در نجف ( منطقه ) حيره است و قبرش پنهان مانده است » . « 4 » بىشك ، محققان كتاب « عقدالفريد » ، در خواندن اصل روايت ، دچار اشتباه شده‌اند . گويا آنان احساس كرده‌اند كه اين روايت ، غريب « 5 » است ؛ ازاين‌رو

--> ( 1 ) . مقاتل الطالبيين ، ص 54 . ( 2 ) . شرح نهج البلاغه ، ج 6 ، ص 257 . ( 3 ) . ر . ك : الفرحة ، ج 2 ، ص 51 . ( 4 ) . العقد الفريد ، ابن عبد ربه ، ج 2 ، ص 286 . ( 5 ) . حديث غريب به حديثى گفته مىشود كه تنها يك راوى داشته باشد . از اقسام حديث غريب ، وجود غرابت به لحاظ لفظ يا فقه‌الحديث است ؛ هرچند به لحاظ متن و اسناد ، غريب نباشد ؛ مانند حديثى كه متن آن داراى الفاظ مشكل ، نامأنوس و دور از ذهن باشد . ( مترجم ) .