بزنيم كه وى يك روحانى روضه خوان و در عين حال ، شخصى فرهيخته بوده و دست كم به اين اندازه توانايى داشته است كه اين سفرنامه را تقريباً به صورتى نسبتاً شيرين بنگارد . ادبيات سفرنامهء حاضر ، نشانگر تسلط نسبى او به فن نگارش در حدى متوسط و شايد اندكى بالاتر ، نسبت به زمان خود اوست . تاريخ سفر وى ، بر اساس آنچه از متن به دست مىآيد ، از رمضان سال 1331 آغاز شده و تا محرم سال 1332 ادامه يافته است . وى در بارهء تاريخگذارى روزهاى پايانى سفر ، على الأصول به اشتباه افتاده و با اين كه تا 28 محرم رفته است ، دوباره از روزهاى 23 و 24 محرم خبر ميدهد ! آنچه مسلم است اينكه وى در شعبان سال 1332 ؛ يعنى هفت ماه پس از بازگشت ، اين متن را تحرير نهايى كرده است . وى گزارش سفر به عتبات خود را كوتاه نوشته و به علاوه متن را تا كربلا تمام كرده و خبرى از بازگشت به ايران نداده است . ظاهراً نيازى به اين كار نميديده است . وى با هفت نفر از آشنايان خود كه از طالقان بوده‌اند ، به اين سفر رفته و تا آخر نيز با آنان همراه بوده است . تكيهء او روى « هشت نفر » بودن ، سبب شد تا ما نام اين سفرنامه را كه مؤلف عنوانى براى آن نگذاشته ، « ين هشت نفر در