العبرى اين كتاب را : « خرونيقون » ناميده و مؤلف آن را : « اوسابيوس القيصرانى » خوانده است 1 . و در كتاب عيون الانباء نيز مطالبى از اين كتاب نقل شده است . 2 بارى اصل يونانى اين كتاب با ترجمهء قديس ايرونيم به اهتمام قسيس مينى Migne به پيوست مجموعهء : « كتب الآباء اللاتين » Patrologia Latina - ج - 22 - 30 بچاپ رسيده و انتشار يافته است . و در سال 1923 م . بار ديگر Fatheringham به چاپ و نشر آن اقدام نموده است . كتاب ايسيدور الاشبيلى ابن جلجل در اين كتاب مطالب بسيارى از كتاب ايسيدور الاشبيلى نقل نكرده است ، تنها يك مورد در ترجمهء احوال و آثار جالينوس مطلبى از اين كتاب كه مؤلفش را : « بشير الاشبيلى المطران » خوانده است روايت نموده . و ابن ابى اصيبعه همان مطلب را عينا از ابن جلجل گرفته است ، اما نام : « بشير الاشبيلى » را ، « لشيذر الاشبيلى » نوشته است ، و گويا كلمهء : « لشيذر » - در روايت ابن ابى اصيبعه در اصل : « اشيذر » بوده ، و بواسطهء تقارب كتابتى نساخ آن را : « لشيذر » نوشته‌اند . و با مختصر امعان نظرى دربارهء پيوستگى كلمهء « لشيذر » بعبارت : « الاشبيلى المطران » ، و اينكه اندلسيها حرف سين را شين تلفظ مىكنند ، به اين نتيجهء قطعى مىرسيم كه مراد از اين شخصيت ايسيدور اشبيلى اسقف شهر اشبيليه مىباشد ، ايسيدور « Isidorus Sevillensis » در سالهاى 570 - 636 م . مىزيسته ، و تأليفات بسيارى داشته است ، مهم‌ترين آنها كتاب : « Etymologiae » يعنى : « كتاب الاصول » يا « كتاب الاشتقاق » - ريشه يا نژادشناسى - مىباشد ، اين كتاب بضميمه آثار ديگر او ، در مجموعهء : « الآباء اللاتين Patrologia Latina » ج - 82 بچاپ رسيده است . و بيگمان نام : « بشير » كه در نسخه خطى طبقات ابن جلجل - كه مورد استناد