مآخذ و منابع اين كتاب يكى از مزاياى اين كتاب توجه خاصى است كه مؤلف آن نسبت به مآخذ كتاب خود داشته است . مؤلف تقريبا دو نوع مآخذ در دست‌رس خود داشته : يكم - ديدنيها يعنى : كتابهائى كه ديده و از آنها چيزهائى گرفته است . دوم - شنيدنيها يعنى : مطالب و اخبارى كه از راويان شنيده است 1 - كتابها ، از جمله كتابهائى كه در مقدمهء از آنها ياد كرده و يا در تضاعيف كتاب نام آنها را برده است : 1 - كتاب الالوف - ابو معشر بلخى 2 - » هروشيش صاحب القصص 3 - » القروانقة - از يرونم الترجمان 4 - » ايزيدورس - اشبيلى 5 - » كتابهاى ديگرى كه در متن كتاب از آنها ياد كرده است اكنون دربارهء هريك ازين كتابها به تفصيل سخن رانده ، آنگاه از ساير مآخذ و منابع او صحبت خواهيم داشت . كتاب الالوف اين كتاب تأليف ابو معشر جعفر بن محمد بن عمر از مردم شهر بلخ [ از سرزمين خراسان بوده ] ، وى يكى از ستاره‌شناسان نامدار [ ايرانى ] است در قرون وسطى نزد غربيان بنام : « Albomasar آلبوماسر » مشهور گرديده ، در آغاز جوانى به فرا گرفتن علم حديث پرداخت ، و در چهل و هفت سالگى باموختن علم ستاره‌شناسى گرويد ، بعضى از نويسندگان اسلامى او را متهم نموده‌اند كه تأليفات ديگران را به خود نسبت