حكيم ، و منها : الشيخ و الشيخة فارجموهما البتة بما قضيا من اللّذة ، و منها ان الشيخ و الشيخة اذا زنيا فارجموهما البتة » . حال اهل سنّت مدعى هستند كه آيه رجم در قرآن بوده ، سپس اين آيه تلاوتش نسخ شد ، ولى حكم آنكه رجم و سنگسار كردن است باقى ماند . 3 . نسخ التلاوة و الحكم باهم مانند آنچه عايشه نقل شده ، صاحب البيان ( در ص 223 ، حديث دهم ) مىگويد : « روى عمر عن عائشة انها قالت : كان فيما انزل من القرآن ( عشر رضعات معلومات يحرمن ) ثم نسخن ب ( خمس معلومات ) فتوفى رسول اللّه و هن فيما يقرأ من القرآن » . حال كه نسخ سه قسم شد مىگوييم : قسم اول از نسخ را مشهور علماى اسلام اعم از شيعه و سنى قبول دارند ، ولى قسم دوم و سوم مورد نزاع است ، بسيارى از عامه مىگويند نسخ تلاوت را هم در قرآن داريم و به موارد مذكور استناد مىكنند ولى علماى شيعه نسخ تلاوت را منكرند چون عقيده دارند كه نسخ تلاوت بايد با يك دليل قطعى ثابت شود و گرنه به تحريف بازمىگردد ؛ يعنى برگشت به اين دارد كه بگوييم آيه‌اى از آيات قرآن كم شده كه همان تحريف به نقصان است و دليل قاطعى برآن نداريم ، آرى ، برخى از آيات قرآن مشعر به وقوع نسخ تلاوت هستند ، ولى نص و يا ظاهر در اين معنا نيستند ، بلكه حد اكثر دلالت بر امكان آن دارند و نه وقوع و آن آيات عبارت‌اند از : 1 . سوره نحل آيه 101 : وَ إِذا بَدَّلْنا آيَةً مَكانَ آيَةٍ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يُنَزِّلُ قالُوا إِنَّما أَنْتَ مُفْتَرٍ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ ؛ ترجمه : هنگامى كه آيه‌اى را به جاى آيهء ديگر بگذاريم و تغيير و تحولى حاصل شود آنان مىگويند تو افترا مىبندى درحالىكه خدا بهتر مىداند و اكثر آنان از حقيقت به دورند . 2 . سوره بقره آيه 106 : ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها ؛ ترجمه : چنانچه اراده كنيم كه آيه‌اى را نسخ نموده و يا به فراموشى بسپاريم بهتر از آن و يا همانند آن را جايگزين مىسازيم ، از اين دو آيه استفاده مىشود كه نسخ تلاوت ممكن بوده و تالى فاسدى ندارد ، ولى استفاده نمىشود كه حتما در خارج هم نسخ