مذهب اماميه : منابع فقه نزد اماميه دو دسته است : 1 . منابع اصلى و استقلالى ، 2 . منابع فرعى و تبعى . منابع اصلى ، چهار منبع است : 1 . كتاب خدا ( قرآن ) ، 2 . سنت معصومين عليهم السّلام كه سه شعبه دارد الف . قول ب . فعل ج . تقرير معصوم ، 3 . اجماع علماى اسلام ، 4 . حكم عقل قطعى . منابع تبعى : 1 . حجيت ظواهر كه از متممات بحث از حجيت كتاب و سنت است ؛ 2 . حجيه قول اللغوى ؛ 3 . حجيت سيرهء عقلاييه ؛ 4 . حجيت سيرهء متشرعه كه تمام اين‌ها مكمل مبحث حجيت كتاب و سنت هستند . مذهب حنفيه : نويسنده كتاب الامام الصادق و المذاهب الاربعة ( در ج 1 ، ص 520 ) مىگويد : اصول الفقه در نزد حنيفه شش اصل است : 1 . كتاب ، 2 . سنت ، 3 . اجماع ، 4 . قياس ! ، 5 . استحسان ، 6 . عرف . مذهب شافعيه : نويسنده فوق ، اسد حيدر ، در همان صفحه مىگويد : منابع فقه نزد شافعيه چهار منبع است : 1 . كتاب ، 2 . سنت ، 3 . اجماع ، 4 . قياس ( امام غزالى هم در المستصفى به اين سخن تصريح نموده است ) . مذهب مالكيه : دانشمند محترم اسد حيدر ، در همان صفحه مىگويد : و اما الاصول عند المالكية فاقل عددا حصوله تسعة : 1 . الكتاب ، 2 . السنة ، 3 . الاجماع ، 4 . القياس ! ، 5 . الاستحسان ، 6 . العرف ، 7 . اجماع اهل المدينة ، 8 . المصالح المرسلة ، 9 . سد الذرائع و قيل اكثر من ذلك . مذهب حنبلى : مؤلف محترم كتاب الامام الصادق و المذاهب الاربعة در جلد دوم ، صفحهء 513 ذيل عنوان « اصول الفقه الحنبلى » مىگويد : و قد ذكر ابن القيم الجوزية ، ان