فَقالُوا رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ هَيِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً ( 10 ) فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَداً ( 11 ) ثُمَّ بَعَثْناهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصى لِما لَبِثُوا أَمَداً ( 12 ) سورة الكهف در مكّه نازل گرديده مگر آيه وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ كه ابن عباس گفته در مدينه نازل گرديده و عدد آيات آن صد و يازده است بعدد بصرى و صد و ده بعدد كوفى و صد و شش بعدد شامى و صد و پنج نزد حجازى . ( منهج ) ( ترجمه ) ( 18 / 12 - 1 ) بنام ايزد هستىبخش صاحب رحمت عام و خاص سپاس و ستايش مخصوص آن خدايى است كه بر بنده خود محمد ( صلى اللَّه عليه و آله و سلّم ) اين كتاب ( قرآن ) را نازل گردانيد و در آن هيچ نقص و كجى نگذاشت ( 1 ) ( و قرآن كتابى است ) ثابت و استوار نزد پروردگار تا اينكه كفار را به عذاب سخت بترساند و مژده بدهد بمؤمنينى كه اعمال نيكو مينمايند به اينكه اجر نيكو براى آنها ( آماده ) شده ( 2 ) و در آنجا زندگانى ابدى خواهند داشت ( 3 ) و تهديد بنمايد آنهايى را كه گفتند خدا اولاد گرفته ( 4 ) نه آنان و نه پدرانشان علم بگفتارشان ندارند بزرگ است اين كلمه‌اى كه از دهنشان بيرون ميآيد و نميگويند مگر دروغ ( 5 ) اى محمد ( ص ) اگر ايمان نياورند از شدت حزن نزديك است خود را هلاك بنمايى ( 6 ) بدرستى ما قرار داديم آنچه در زمين است زينت و آن را آراسته گردانيديم براى اهل زمين تا اينكه آنها را بيازمائيم كه كدام يك از آنها عملشان نيكوتر است ( 7 ) و حقيقة ما آنچه زينت زمين است ميگردانيم ويران