و بىگياه ( 8 ) اى رسول آيا تو گمان ميكنى داستان ياران كهف و رقيم از علامت قدرت ما عجيب است نه چنين است ( 9 ) ( اى محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم ) ياد كن آن وقتى كه آن جوانان اصحاب كهف ) در غار كوه جاى گرفتند و گفتند پروردگار ما از جانب خود بر ما رحمت عطاء نما و براى ما وسيله رشد و هدايت كامل مهيّا گردان ( 10 ) و ما بر گوشهاى آنها حجاب زديم و سالهاى شمرده شده آنها را در غار خواب نموديم ( 11 ) پس از آن آنها را برانگيختيم ( بيدارشان كرديم ) تا اينكه بدانيم كدام يك از آن دو گروه مدت لبث خود را در آن غار بهتر شماره نموده‌اند ( 12 ) توضيح آيات الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً قَيِّماً ( قيّما ) منصوب است بفعل مقدر يعنى ( جعله قيّما ) او را مستقيم گردانيد در اين آيه مطالبى مندرج گرديده : اول - ببشر تذكر ميدهد و طريق حمد و ستايش خود را از قبل قرآن بوى ميآموزد كه چگونه بايستى خداى خود را ستايش بنمايى ، حمد و ستايش و ثناء را مخصوص به آن خدايى گردانى كه از راه لطف و كرم براى هدايت بشر قرآن را بر بنده مقرّب خود فرود آورده . دوم - اشاره است بعظمت قرآن كه انزال قرآن را بلا واسطه به خود نسبت ميدهد و خود را به قرآن معرفى مينمايد زيرا كه در مقام توصيف خود فرمود ( اللَّه ) آن كسى است كه بر بنده خود كتاب ( قرآن ) را نازل گردانيده و بما ارشاد مينمايد كه از قبل قرآن طريق بندگى و سعادت خود را بيابيم . سوم - رسول گرامى خود را بمقام عبوديت و بندگى كه بالاترين مقامات ممكنات است معرفى نموده و او را ستوده به اينكه بهترين كتابهاى آسمانى كه متّصف بكلام اللَّه است بر او نازل گردانيده .