آن بزرگوار اين است ( ما برون را ننگريم و قال را * ما درون را بنگريم و حال را ) آرى اولياى خدا نظر به ظاهر ندارند نقطه نظر آنها باطن و حقيقت است إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ نصب العين آنان است متقىترين مردم در نظر آنان گرامىترين مردم بشمار ميروند پس از اين بيان معلوم مىشود مقصود از عَبَسَ وَ تَوَلَّى در آيه چنانچه ظاهر آيه چنين مىنمايد خطاب به خود حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم باشد و اشاره به اين باشد كه تو در صورتى كه از اين متموّلين بينياز ميباشى چه جا دارد كه بر صحبت نمودن با آنها اهتمام نمايى و به آن شخص نابينا بى اعتنايى كنى و ممكن است گفته شود و لو آنكه ظاهرا خطاب بپيمبر اكرم است لكن مقصود تنبيه ديگران است كه متموّلين را بر فقراء ترجيح ندهند خلاصه آيه اشاره به اين دارد كه بايستى در تبليغ رسالت همه را بيك چشم نگاه كنى و بعضى را براى تموّل يا رياست و مقام بر مردمانى كه فاقد اين جهات مادى ميباشند برترى و مزيّت ندهى وَ ما عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى وظيفه تو فقط تبليغ و پاك نمودن مردم است از خباثت كفر و راه نمودن آنان بجاده مستقيم اسلام و شايد اشاره به اين باشد وقتى تو تبليغ رسالت نمودى و به آنچه از طرف خدا مأمور بانجام آن گرديده‌اى از عهده وظيفه خود برآمده‌اى ديگر خود را به زحمت ميانداز در سوره يونس آيه ( 98 - 99 ) وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَنْ فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعاً أَ فَأَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّى يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ « 1 »

--> ( 1 ) اگر مشيت و خواسته پروردگار تو قرار گرفته بود تمام اهل زمين ايمان مىآوردند تو كجا توانى بجبر و باكراه مردم را مؤمن گردانى