فرمود از امت من هر كس اين طور فقير و راضى و قانع باشد در بهشت از رفيقان من است . لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً آن فقيرى كه از پيرى يا مرض يا غير آن كارى از وى بر نيايد و چنان عفيف باشد و فقر خود را مخفى دارد كه گمان شود آن غنىّ و ثروتمند است لكن از صورت و سيماى آن فقر نمايان باشد و آنها چنين اشخاصى ميباشند كه با شدت فقر دست گدايى و ذلت نزد كسى دراز نميكنند چنين كسانى را بايستى مورد احسان قرار داد . وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ و آنچه از خير و خوبى بذل و بخشش نمائيد خداوند به آن آگاه است وَ ما تُنْفِقُوا ماء موصوله و مفيد عموم است شايد مقصود از انفاق در اينجا خير رساندن به غير باشد چه بتوسط مال باشد و چه بتوسط زبان كه كلام نيكى در مقام خيرخواهى مسلمانان انجام دهد . الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً در شأن نزول آيه بين مفسرين گفتارى است مجاهد از عبد اللَّه عباس چنين روايت كرده كه اين آيه در شأن على بن ابى طالب فرود آمده زيرا وقتى آيه پيش نازل گرديد حضرتش چهار درهم داشت يكى شب داد و يكى روز يكى را آشكارا داد و يكى پنهان و شايد سرّ اينكه چهار درهم مال اندك را خداوند مالها ناميد اين است كه وقتى عمل از روى تقوى و ايمان و صدق و صفا صادر گرديد اندكش بسيار و قليلش كثير محسوب ميگردد و بسيارى از مفسرين شيعه و سنى معترفند كه بسيار از آيات قرآنى در شأن مولى على عليه السّلام فرود آمده .