فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا پس تمام آن قشون انبوه از آن آب خوردند مگر اندكى از آنان كه با شدت عطش از آشاميدن آب خوددارى نمودند . و در احاديث و اخبار از طريق شيعه و سنى رسيده كه آن عده‌اى كه از آن آب نخوردند سيصد و سيزده مرد بودند ؛ و در حديث از رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم است كه روز بدر فرمود امروز عدد اصحاب ما عدد اصحاب طالوت است و عدد اصحاب رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلّم در آن روز سيصد و سيزده نفر بودند و از آن جماعت بسيار كه گويند هفتاد هزار يا هشتاد نفر مرد جنگى بودند همه آب خوردند مگر اندكى و آنها كسانى بودند كه يا اصلا از آن آب نخوردند يا بمشتى قناعت نمودند . آرى هميشه امتحان بين افراد بشر جريان داشته و دارد ( تا سيه روى شود هر كه در او غش باشد ) و منافق و دروغگو رسوا گردد ؛ ببين چگونه در ابتداى امر تدليس شيطان ظاهر گرديد در آنجا كه مأمور گرديد بآدم سجده كند تا اينكه حقيقت شيطانيت وى آشكار گردد و ساحت قدس ملائكه بتلبيس ابليسيت آن لعين آلوده نگردد و معلوم شود كه او شيطانى است به صورت خود را شبيه بملائكه گردانيده . پس از آن در افراد بشر خود آدم و حوا امتحان گرديدند بنهى از خوردن شجره پس از آن دو پسران آدم هابيل و قابيل در بوته امتحان در آمدند ؛ بلكه پيمبران نيز بنوبه خود هر يك در مورد امتحان واقع مىگرديدند ؛ و نيز در زمان هر پيمبرى از پيمبران بمحض اظهار ايمان از كسى پذيرفته نمىگرديد مگر وقتى كه از بوته امتحان خالص بيرون ميآمدند و اشاره به همين دارد آنجا كه فرموده أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ ، وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِينَ « 1 » سوره عنكبوت آيه اول .

--> ( 1 ) آيا مردم چنين گمان ميكنند كه بمحض اينكه بگويند ايمان آورديم از آنان پذيرفته مىشود و آنها را در مورد آزمايش نمىآورند و بحقيقت آزموديم كسانى كه پيش از آنها بودند تا اينكه معلوم شود و تميز داده شود كه راستگو كيست و دروغگو كدامست .