پس آن كس كه در جاده شريعت و حقيقت قدم ميگذارد بايستى چشم و گوش خود را باز كند و مواظب و مراقب حال خود باشد كه در موقع امتحان مردود نگردد و جوهر وجود وى از بوته امتحان خالص بيرون آيد و گر نه رسوا ميگردد و دروغ او فاش مىشود . فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ پس از آنكه طالوت با آن عده قشون از آن نهر آب گذشتند . قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ ظاهرا آنهايى كه چنين گفتند آن عده لشگريانى بودند كه از آن آب نهر آشاميده بودند كه اثر نفس‌پرستى در آنان بروز نموده گفتند ما طاقت مقاومت با جالوت و قشون وى نداريم اين بگفتند و از طالوت برگشتند . قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ كسانى كه گمان ميكردند خدا را ملاقات مىكنند ، مفسرين گويند ظن در بسيارى از آيات قرآن بمعنى علم آمده و ملاقات خدا يعنى نزديك شدن به ثواب و رحمت خدا پس بنا بر اين معنى آيه چنين مىشود آن جماعتى كه يقين داشتند برحمت خدا و اينكه بپاداش عمل خود خواهند رسيد گفتند . كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ چه بسيار عده كمى كه بخواست خداوند غالب شدند بر جماعت بسيار . وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ و خداوند با اشخاص صابر و بردبار است اگر چه بدلالت آيه مباركه : وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ ذات احديت به آن معنايى كه منافى با مقام قدس نباشد با هر فردى از مؤمنين همراهست بلكه با هر موجودى معيت قوميّت دارد و بهر كسى نزديكتر از رگ گردن وى است يا او نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ لكن