حضرتش يگانه فرزندى بود كه از او باقى مانده بود و نيز ذريه او نزديكترين مردمند برسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلّم بلكه توان گفت چون در اين زنها غير از حجت وقت كسى از ذريه فاطمه معلوم نيست جز سادات آنها نيز از آل پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلّم محسوب ميشوند و بنا بر اين توسعه صلواتى كه برسول صلى اللَّه عليه و آله و سلّم و آل او فرستاده مىشود شامل سادات هم مىشود . ( و هذا فوز عظيم ) و شايد مقصود از « بقيه » در آيه كه موسى ( ع ) و هارون باقى گذاشته بودند تورات و بعض الواحى بوده كه نزد خواص آنها بوديعه باقى مانده و در آن صندوق نهاده بودند و چون آن صندوق نظر بمحتوياتش محترم بوده لهذا ملائكه حافظ و مستخدم آن گماشته بودند . فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ قالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ پس از آنكه بنى اسرائيليان سلطنت طالوت را قبول نمودند و تسليم وى گرديدند جماعت بسيارى از آنان با او حركت كردند براى جهاد با جالوت ؛ طالوت به آنان اظهار نمود كه خداوند شما را ميآزمايد به اينكه در بين راه بنهر آبى برخورد مىنمائيد . فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي از من نيست هر كس از آن آب آشاميد يعنى از اهل قشون من نيست و از مجاهدين فى سبيل اللَّه محسوب نمىگردد و كسى كه از آن آب نياشاميد آن از من است يعنى از مجاهدين فى سبيل اللَّه بشمار ميرود . إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ اين جمله استثناء گرديده از جمله وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ يعنى كسى كه از آن نهر نياشاميد مگر به قدر مشتى به كف دست خود چنين كسى از من نيست .